Bekimi i Gurit te Pare te Uninversitetit te Madabes te Patriarkatit Latin

FJALIMI I ATIT TË SHENJTË BENEDIKTIT XVI

Madabë

E shtunë, 9 maj 2009

Të dashur Vëllezër Ipeshkvij,

Të dashur Miq,

 është një gëzim i madh për mua të bekoj gurin e parë të Universitetit të Madabës. Falënderoj Hirësinë e Tij Arqipeshkvin Fouad Twal, Patriarkun Latin të Jerusalemit, për fjalët e ngrohta të mirëseardhjes. Dëshiroj t’i bëj një përshëndetje të veçantë Hirësisë së Tij Patriarkut Emerit, Michel Sabbah, nismave dhe përpjekjeve të të cilit, bashkuar edhe me ato të Ipeshkvit Salim Sayegh, ky institucion i detyrohet aq shumë. Përshëndes Autoritetet civile, Ipeshkvijtë, meshtarët, rregulltarët dhe besimtarët, si edhe ata që na shoqërojnë në këtë ceremoni të rëndësishme.

 Mbretëria e Jordanisë i ka dhënë përparësi, me të drejtë, objektivit zgjerimit dhe përmirësimit të arsimit. Unë e di se në këtë mision fisnik Madhëria e Saj Mbretëresha Rania është shumë aktive dhe përkushtimi i saj është një burim frymëzimi për shumë persona. Ndërsa përgëzoj përpjekjet e njerëzve vullnetmirë të përfshirë në edukim, vë në dukje me kënaqësi pjesëmarrjen kompetente dhe të kualifikuar kulturisht të institucioneve të krishtera, sidomos katolike dhe ortodokse, në këtë orvatje globale. Është kjo gjë që e çoi Kishën Katolike, të mbështetur nga Autoritetet jordaneze, të vërë në jetë përpjekjet e saj për nxitjen e arsimit në këtë Vend dhe gjetkë. Kjo nismë i përgjigjet, gjithashtu, edhe kërkesës së shumë familjeve që, të kënaqura nga formimi i marrë në shkollat e ngritura nga autoritete fetare, kërkojnë që të ketë një mundësi të tillë edhe në nivelin universitar.

 Përgëzoj nxitësit e këtij institucioni të ri për besimin e tyre guximtar në edukimin e mirë si një hap i parë për zhvillimin personal dhe për paqen e përparimin në rajon. Në këtë kontekst, Universiteti i Madabës me siguri që do të ketë parasysh tre objektiva të rëndësishëm. Në zhvillimin e talenteve dhe të prirjeve të fisshme të brezave të ardhshëm të studentëve, do t’i përgatisë për t’i shërbyer komunitetit më të gjerë dhe për të rritur standardet e jetesës. Duke përçuar njohje dhe duke ngjallur tek studentët dashurinë për të vërtetën, do të nxisë në masë të madhe dëshirën për t’i përvetësuar këto vlera dhe lirinë e tyre personale. Së fundi, ky formim intelektual do ta përmirësojë aftësinë e tyre kritike, do të largojë paditurinë dhe paragjykimet dhe do t’i ndihmojë në prishjen e magjive të krijuara nga ideologjitë e vjetra dhe të reja. Rezultati i këtij procesi është një universitet që nuk është vetëm një tribunë për të përforcuar zgjedhjen e të vërtetës dhe të vlerave të një kulture të veçantë, por edhe një vend mirëkuptimi dhe dialogu. Ndërsa asimilojnë trashëgiminë e tyre kulturore, të rinjtë e Jordanisë dhe studentët e tjerë të rajonit do të drejtohen drejt një njohjeje më të thellë të arritjeve të njerëzimit dhe do të pasurohen nga pikëpamje të tjera dhe të formuar për mirëkuptim, tolerancë dhe paqe.

 Ky tip edukimi “më i gjerë” është ajo që pritet nga institucionet e arsimit të lartë dhe në kontekstin e tyre kulturor, si laik ashtu edhe fetar. Në fakt, besimi në Hyjin nuk e pengon kërkimin e të vërtetës, përkundrazi e nxit atë. Shën Pali i nxiste të krishterët e parë për t’ua hapur mendjet e tyre “gjithçkaje është e vërtetë, gjithçkaje është e ndershme, gjithçkaje është e drejtë, gjithçkaje është e pastër, gjithçkaje është e shenjtë, gjithçkaje është e denjë për dashuri, gjithçkaje është e denjë për lavdi, gjithçkaje është virtyt” (Fil 4,8). Natyrisht religjioni, ashtu si edhe shkenca e teknologjia, ashtu si filozofia dhe çdo shprehje e kërkimit tonë të së vërtetën mund të prishen. Religjioni shpërfytyrohet kur është i detyruar t’i shërbejë padijes dhe paragjykimeve, fyerjeve, përçmimit dhe abuzimit. Këtu shohim jo vetëm prishjen e religjionit, por edhe degjenerimin e lirisë njerëzore, ngushtimin dhe errësimin e arsyes. Me sa duket, një përfundim i tillë nuk është i pashmangshëm. Pa dyshim, kur ne nxisim edukimin shpallim besimit tonë në dhuratën e lirisë. Zemra e njeriut mund të ngurtësohet nga një mjedis i ngushtë, nga pasione dhe interesa. Por çdo person është gjithashtu i thirrur për urti dhe integritet, për zgjedhjen bazë dhe më të rëndësishme prej të gjithave të së mirës në vend të së keqen, të vërtetës në vend të pandershmërinë, dhe mund të mbështetet në këtë detyrë.

 Thirrja për një integritet moral kuptohet nga personi fetar meqë Hyji i të vërtetës, i dashurisë dhe i bukurisë nuk mund të shërbehen në ndonjë mënyrë tjetër. Besimi i pjekur në Hyjin shërben për të udhëhequr marrjen dhe vënien në jetë, në mënyrën e duhur, të njohurive. Shkenca dhe teknologjia ofrojnë përfitime të jashtëzakonshme për shoqërinë dhe e kanë përmirësuar mjaft cilësinë e jetës së shumë njerëzve. Pa dyshim, kjo është një nga shpresat e atyre që nxisin këtë Universitet, motoja e të cilit është Sapientia et Scientia [Urti dhe Dije]. Në të njëjtën kohë, shkenca ka kufizimet e saj. Nuk mund t’u japin përgjigje të gjitha pyetjeve në lidhje me njeriun dhe ekzistencën e tij. Në realitet, personi njerëzor, vendi dhe qëllimin i tij në univers nuk mund të përmbahet brenda kufijve të shkencës. “Natyra intelektuale e personit njerëzor kompletohet dhe duhet të kompletohet me anë të urtisë, e cila e tërheq butësisht mendjen e njeriut për t’i kërkuar dhe për t’i dashur gjërat e mira” (krh. Gaudium et spes, 15). Përdorimi i njohurive shkencore ka nevojë për dritën udhëzuese të urtisë etike. Kjo urti ka frymëzuar betimin e Hipokratit, Deklaratën Universale të të Drejtave të Njeriut në vitin 1948, Konventën e Gjenevës dhe kode të tjera të lavdërueshme të sjelljes ndërkombëtare. Prandaj, urtia religjioze dhe etike, duke iu përgjigjur pyetjeve në lidhje me kuptimin dhe vlerën, luajnë një rol qendror në formimin profesional. Rrjedhimisht, ato universitete ku kërkimi i të vërtetës ecën përkrah kërkimit të asaj që është e mirë dhe fisnike ofrojnë një shërbim të domosdoshëm për shoqërinë.

 Me këto mendime, i nxis në mënyrë të veçantë studentët e krishterë të Jordanisë dhe të rajoneve fqinje që të angazhohen me përgjegjësi në një formim të drejtë profesional dhe moral. Ju jeni të thirrur të ndërtoni një shoqëri paqësore dhe të përbërë nga njerëz me prejardhje të ndryshme fetare dhe etnike. Realitete të tilla - dua ta theksoj edhe një herë tjetër - duhet të çojnë jo në ndarje, por në një pasurim të ndërsjellë. Misioni dhe thirrja e Universitetit të Madabës është pikërisht ai që t’ju ndihmojë të merrni pjesë më plotësisht në këtë detyrë fisnike.

 Të dashur Miq, dëshiroj t’i përtërij urimet e mia Patriarkut Latin të Jerusalemit dhe inkurajimin tim atyre që e kanë përzemër këtë projekt, së bashku me ata që janë tashmë të angazhuar në edukimin e këtij Populli. Zoti ju bekoftë dhe ju mbështettë. Lutem me qëllim që ëndrrat tuaja të bëhen realitet, me qëllim që të mund të shihni breza burrash e grash, të krishterë, myslimanë apo të religjioneve të tjera, të aftë të zënë vendin e tyre në shoqëri, të pajisur me aftësi profesionale, të mirëinformuar për detyrën e tyre dhe të edukuar për vlerat e diturisë, të mirëkuptimit, të tolerancës dhe të paqes. Mbi ju, mbi të gjithë studentët tuaj të ardhshëm dhe mbi personelin e këtij Universiteti dhe familjet e tyre, thërras bekimet e bollshme të Hyjit të Gjithëpushtetshëm.

titujt kryesorë

webmaster