Pershendetja e pershendetjes

FJALIMI I ATIT TË SHENJTË BENEDIKTI XVI

Aeroporti Ndërkombëtar Ben Gurion – Tel Aviv,

E premte, 15 maj 2009

Zoti President,

Zoti Kryeministër,

Shkëlqesi, Zonja dhe Zotërinj,

    ndërsa po përgatitem të kthehem në Romë, dëshiroj të bashkëndaj me ju disa përshtypje të forta që ky shtegtim në Tokën e Shenjtë ka ngjallur në mua. Kam pasur bisedime të frytshme me autoritetet civile qoftë në Izrael qoftë në Territoret Palestineze, dhe kam asistuar në përpjekjet e mëdha që të dy qeveritë bëjnë për të garantuar mirëqenien e popullit. Kam takuar përgjegjës të Kishës katolike në Tokën e Shenjtë dhe kam ndier gëzim duke parë mënyrën me të cilën veprojnë së bashku për t'u kujdesur për grigjën e Zotit. Kam pasur edhe mundësinë të takoj përgjegjës të Kishave të ndryshme të krishtera, të bashkësive kishtare dhe të besimeve të tjera në Tokën e Shenjtë. Kjo tokë faktikisht është një terren pjellor për ekumenizmin dhe për dialogun ndërfetar. Lutem që larmia e pasur e dëshmive fetare të pranishme në këtë zonë të sjellë fryte të një kuptimi dhe të një respekti të ndërsjellë gjithnjë në rritje.

 Zotëri President, ju dhe unë kemi mbjellë një pemë ulliri pranë banesës suaj ditën e arritjes sime në Izrael. Sikurse e dini, pema e ullirit është një shëmbëlltyrë që shën Pali përdor për të përshkruar marrëdhënien shumë të ngushtë mes të krishterëve dhe hebrenjve. Në Letrën drejtuar Romakëve, Pali përshkruan mënyrën me të cilën Kisha e paganëve është si një ulli i egër i shartuar në një ulli të kultivuar që është Populli i Besëlidhjes (krh. 11, 17-24). Na ushqejnë të njëjtat rrënjë shpirtërore. Takohemi si vëllezër, që, nganjëherë, gjatë historisë sonë, kanë pasur një marrëdhënie të tendosur, por që tani janë vendosmërisht të angazhuar për të ndërtuar ura miqësie të qëndrueshme.

 Ceremoninë pranë Pallatit Presidencial e ka pasuar njëri ndër momentet më solemne të qëndrimit tim në Izrael, vizita ime në Memorialin e Holokaustit “Yad Vashem”, ku kam takuar disa të mbijetuar që kanë vuajtur prej të këqijave të Shoah-ut. Ato takime thellësisht prekës më kanë kujtuar vizitën e tri vjetëve më parë në kampin e përqendrimit të Aushvicit, ku aq shumë hebrenj, nëna, baballarë, bashkëshortë, bashkëshorte, vëllezër, motra, miq, qenë vrarë në mënyrë brutale nën një regjim pa Zot që përhapte një ideologji antisemitizmi dhe urrejtjeje. Ai kapitull i llahtarshëm i historisë nuk duhet harruar apo mohuar kurrë. Përkundrazi, ato kujtime të trishtuara do të duhej ta përforconin vendosmërinë tonë për t'u afruar me njëri-tjetrin si degë të të njëjtës pemë ulliri, të ushqyera prej të njëjtave rrënjë dhe të bashkuar prej dashurisë vëllazërore.

 Zoti President, ju falënderoj për ngrohtësinë e mikpritjes suaj, shumë të çmuar, dhe dëshiroj të kujtoj se kam ardhur ta vizitoj këtë Vend si mik i izraelianëve dhe si mik i popullit palestinez. Miqve u pëlqen të kalojnë kohë në shoqëri të njëri-tjetrit dhe ndiejnë një turbullim të thellë kur shohin vuajtjen e ndërsjellë. Asnjë mik i izraelianëve dhe i palestinezëve nuk mund të mos vërejë me trishtim tensionin e vazhdueshëm mes popujve tuaj. Asnjë mik nuk mund të mos qajë për vuajtjen dhe humbjen e jetëve që të dy popujt kanë pësuar në gjashtë dhjetëvjeçarët e fundit. Më lejoni t'ia bëj këtë thirrje të gjithë njerëzve të këtyre tokave: Kurrë më gjakderdhje! Kurrë më luftime! Kurrë më terrorizëm! Kurrë më luftëra! Përkundrazi, të mundohemi ta prishim rrethin vicioz të dhunës! Le të bëjmë që të ketë një paqe të qëndrueshme të bazuar në drejësinë, që të ketë pajtim dhe shërim të përnjëmendtë! Që të njihet universalisht se Shteti i Izraelit ka të drejtën të ekzistojë dhe të gëzojë paqen e sigurinë brenda kufijve të njohur në nivel ndërkombëtar! Të pranohet po ashtu se populli palestinez ka të drejtën për një atdhe të pavarur e sovran, të jetojë me dinjitet dhe të udhëtojë lirisht! Bëni që zgjidhja e dy-shteteve të bëhet realitet, të mos mbetet një ëndërr! Le të bëjmë që paqja të përhapet në këto toka! Që ato të jenë “drita e kombeve” (Is 42,6), kështu që t'u sjellin shpresë edhe shumë zonave të tjera të goditura prej konfliktit!

 Gjatë vizitës sime në këto toka, njëra prej shëmbëlltyrave më të trishtuara për mua ka qenë ajo e murit. Duke kaluar pranë tij, jam lutur për një të ardhme në të cilën popujt e Tokës së Shenjtë të mund të jetojnë së bashku në paqe e në harmoni pa nevojën për këto mjete sigurie e ndarjeje, por duke e respektuar njëri-tjetrin, duke pasur besim në njëri-tjetrin dhe duke hequr dorë prej të gjitha formave të dhunës e të agresionit. Zoti President, e di se sa e vështirë do të jetë të arrihet ky objektiv. E di se sa e vështirë është detyra juaj dhe ajo e Autoritetit Palestinez. Megjithatë, ju siguroj se lutjet e mia dhe ato të katolikëve në të gjithë botën janë me ju ndërsa i vazhdoni përpjekjet tuaja për të ndërtuar një paqe të drejtë e të qëndrueshme në këtë zonë.

 Më mbetet vetëm t'u shpreh falënderimin tim të sinqertë të gjithë atyre që kanë ndihmuar në shumë mënyra për zhvillimin e qetë të vizitës sime. Qeverisë, organizatorëve, vullnetarëve, mediave dhe të gjithë atyre që më kanë dhënë mikpritje mua dhe atyre që më shoqërojnë, jam thellësisht mirënjohës. Të jeni të sigurtë se do të kujtoheni me dashuri në lutjet e mia. Juve të gjithëve ju them: Faleminderit, dhe Zoti qoftë me ju. Shalom!

titujt kryesorë

webmaster