Takimi me bashkesine katolike te Qipros

Fjalimi i Atit te Shenjte Benedikti XVI

Fusha sportive e Shkollës fillore të Sh. Maronit – Nikozi

E shtunë, 5 qershor 2010

Të dashur vëllezër e motra në Krishtin,

 Είνάι ευάρεστο σε μένα να είμαι μαζί με σας που είστε οι αντιπρόσωποι της καθολικής κοινότητας της Κύπρου. [Është një gëzim i madh për mua të jem me ju, përfaqësues të bashkësisë katolike të Qipros].

 Falënderoj Arqipeshkvin Soueif për fjalët e sjellshme të mirëseardhjes në emrin tuaj dhe falënderoj, në mënyrë të veçantë, fëmijët për shfaqjen e tyre. Përshëndes edhe Lumturinë e Tij Patriarkun Foual Tvad dhe i bëj nderimet e mia punës së madhe e të durueshme të Rojës Françeskane të Tokës së Shenjtë në personin e Atë Pizzaballa, që gjendet sot këtu me ne.

 Në këtë rast historik të vizitës së parë të Ipeshkvit të Romës në Qipro, vij t’ju përforcoj në fenë tonë në Jezu Krishtin dhe t’ju nxis që të mbeteni të një zemre e të një shpirti të vetëm në besnikërinë ndaj traditës apostolike (krh. Vap 4,32). Si pasardhës i Pjetrit, gjendem mes jush që t’ju siguroj për mbështetjen, për lutjet e mia dhe për nxitjen time.

 Sapo dëgjuam prej Ungjillit të Gjonit se si disa grekë, që kishin marrë vesh për veprat e mëdha që Jezusi kishte bërë, iu afruan Filipit apostull duke thënë: “Duam të shohim Jezusin” (krh. Gjn 12,21). Këto fjalë prekin thellësisht secilin prej nesh. Sikurse burrat e gratë e Ungjillit, duam të shohim Jezusin, ta njohim atë, ta duam dhe t’i shërbejmë me “një zemër të vetme e një shprit të vetëm” (krh. Vap 4,32). Veç kësaj, sikurse zëri prej qiellit në Ungjillin e sotëm, që ka dëshmuar lavdinë e emrit të Hyjit, Kisha e shpall emrin e tij jo vetëm për të mirën e vet, por edhe për të mirën e gjithë njerëzimit (krh. Gjn 12,30). Edhe ju, ndjekësit e sotëm të Krishtit, jeni të thirrur ta jetoni fenë tuaj në botë duke i bashkuar zërat dhe veprimet tuaja për nxitjen e vlerave të Ungjillit që kanë arritur te ju nëpërmjet brezave të të krishterëve qipriotë. Këto vlera, të rrënjosura thellësisht në kulturat tuaja, ashtu sikurse në trashëgiminë e Kishës së gjithëmbarshme, duhet të vazhdojnë t’i frymëzojnë përpjekjet tuaja për nxitjen e paqes, drejtësisë dhe respektit për jetën njerëzore dhe dinjitetin e bashkëqytetarëve tuaj. Në këtë mënyrë besnikëria juaj ndaj Ungjillit do t’i sjellë dobi gjithë shoqërisë qipriote.

 Të dashur vëllezër e motra, duke pasur parasysh situatën tuaj të veçantë, dëshiroj edhe t’i bëj thirrje vëmendjes suaj mbi një pjesë thelbësore të jetës dhe misionit të Kishës sonë, pra mbi kërkimin e një njësie më të madhe në dashuri me të krishterët e tjerë dhe mbi dialogun me ata që nuk janë të krishterë. Në mënyrë të veçantë që prej Koncilit II të Vatikanit, Kisha ka qenë e angazhuar që të ecë në rrugën e një kuptimi më të madh me vëllezërit tanë të krishterë duke treguar një lidhje edhe më të ngushtë dashurie dhe miqësie mes të gjithë të pagëzuarve. Në situatën tuaj të veçantë, ju jeni në gjendje të sillni një ndihmesë të veçantë në arritjen e një njësie më të madhe të krishterë në jetën e përditshme. Ju nxis që të bëni kështu, duke pasur besim se Shpirti i Zotërisë, që është lutur që nxënësit e tij të jenë një gjë e vetme (krh. Gjn 17,21), do t’ju shoqërojë në këtë detyrë të rëndësishme.

 Duke vështruar dialogun ndërfetar, duhet bërë ende shuymë në botë. Kjo është një tjetër fushë në të cilën katolikët e Qipros shpesh jetojnë situata që u japin atyre disa mundësi për një veprim të drejtë e të matur. Vetëm nëpërmjet një pune të durueshme besimi të ndërsjellë mund të kapërcehet pesha e historisë së kaluar, dhe ndryshimet politike e kulturore mes popujve mund të bëhen një arsye për të vepruar për një kuptim më të madh. Ju nxis të ndihmoni që të krijohet ky besim i ndërsjellë mes të krishterëve dhe jo të krishterëve, si themel për të ndërtuar një paqe që zgjat dhe një harmoni mes popujve të besimeve, krahinave politike dhe bazave kulturore të ndryshme.

 Të dashur miq, dëshiroj t’ju ftoj që ta shikoni bashkimin e thellë që ju bashkëndani tashmë mes jush dhe me Kishën Katolike në botë. Me vëmendje ndaj nevojave të ngutshme të Kishës, ju nxis të luteni për thirrjet në meshtari e në jetën rregulltare dhe t’i nxisni ato. Ndërsa ky Vit Meshtarak është duke u mbyllur, Kisha ka fituar një vetëdije të përtërirë për nevojën e meshtarëve të mirë, të shenjtë e të përgatitur mirë. Ajo dëshiron burra e gra fetarë krejtësisht të nënshtruar Krishtit, të kushtuar përhapjes së mbretërisë së Hyjit mbi tokë. Zoti Ynë ka premtuar se ata që e kushtojnë jetën e tyre për imitimin e tij do ta ruajnë atë për jetën e amshuar (krh. Gjn 12,25). U kërkoj prindërve që ta konsiderojnë këtë premtim dhe t’i nxisin bijtë e tyre t’i përgjigjen me zemërgjerësi thirrjes së Zotit. I ftoj barinjtë që t’i ndjekin të rinjtë, dëshirat dhe aspiratat e tyre, dhe t’i formojnë ata në plotësinë e fesë.

 Këtu, në këtë shkollë katolike, dëshiroj t’u drejtoj një fjalë atyre që veprojnë në shkollat katolike të Ishullit, veçanërisht mësuesve. Puna juaj bën pjesë në një traditë të gjatë e të çmuar të Kishës katolike të Qipros. Vazhdoni me durim t’i shërbeni të mirës së tërë bashkësisë duke u përpjekur për një edukim të shkëlqyer. Zoti ju bekoftë me begati në angazhimin e shenjtë të formimit që është dhurata më e madhe që i Gjithëpushtetshmi na bën ne dhe bijve tanë.

 Po ju drejtoj tani një fjalë të veçantë ju, të rinjtë e mi të dashur të Qipros. Παραμείνετε δυνατοί στην πίστη σας γεμάτοι χαρά στην υπηρσία του Θεού και γενναιόδωροι με τον χρόνο σας και με τα τάλαντα σας. Βοηθήστε να κτισθεί ένα καλύτερο μέλλον για την Εκκλησία και για την χώρα σας, προωθώντας το καλό των άλλων παρά το δικό σας. [Të jeni të fortë në fenë tuaj, të gëzueshëm në shërbimin e Zotit dhe bujarë me kohën tuaj dhe talentet tuaja! Ndihmoni që të ndërtohet një e ardhme më e mirë për Kishën dhe për Vendin tuaj duke e vënë të mirën e të tjerëve para vetvetes].

 Të dashur katolikë të Qipros, kultivojeni harmoninë tuaj në bashkim me Kishën e gjithëmbarshme e me Pasardhësin e Pjetrit dhe shtojini lidhjet tuaja vëllazërore me të tjerët në fe, në shpresë e në dashuri.

 Në mënyrë të veçantë, dëshiroj t’ua dorëzoj këtë porosi të pranishëmve që vijnë nga Kormakiti, Asomatos, Karpasha dhe Agia Marina. I njoh aspiratat tuaja dhe vuajtjet tuaja, dhe ju kërkoj t’ua çoni Bekimin tim, afërsinë time dhe dashurinë time gjithë atyre që vijnë prej fshatrave tuaja ku të krishterët janë një popull shprese. Nga ana ime, shpresoj fort dhe lutem që, me angazhimin e vullnetit të mirë të të interesuarve, shpejt të sigurohet një jetë më e mirë për të gjithë banorët e ishullit.

 Me këto fjalë të shkurtra ia besoj secilin prej jush mbrojtjes së të Lumes Virgjër Mari dhe ndërmjetësimit të Shenjtërve Pal e Barnabë.

 O Θεός ας σας ευλογήση όλους! [Zoti ju bekoftë!]

titujt kryesorë

webmaster