Vizita ne Katedralen Maronite te Qipros

Pershendetja e Atit te Shenjte Benedikti XVI

 Nikozi – E diel, 6 qershor 2010

Të dashur vëllezër e motra në Krishtin,

 jam shumë i kënaqur që mund ta bëj këtë vizitë në Katedralen e Zojës Sonë të Hireve. Falënderoj Arqipeshkvin Youssef Soueif për fjalët e tij të sjellshme të mirëseardhjes në emër të bashkësisë Maronite të Qipros dhe përzemërsisht ju përshëndes të gjithëve ju me fjalët e Apostullit: “Paçi hir e paqe prej Hyjit, Atit tonë, dhe prej Zotit Jezu Krisht! (1 Kor 1,3).

 Duke vizituar këtë ndërtesë bëj në zemrën time një shtegtim shpirtëror drejt çdo kishe maronite të ishullit. Ju siguroj se, me kujdesin e një ati, jam afër çdo besimtari të atyre bashkësive të lashta.

 Kjo kishë Katedrale në mënyra të ndryshme përfaqëson historinë e vërtetë, të gjatë dhe të pasur, nganjëherë të turbullt, të bashkësisë Maronite të Qipros. Maronitët arritën në këto brigje në periudha të ndryshme gjatë shekujve dhe shpesh u sprovuan së tepërmi për t’i mbetur besnikë trashëgimisë së tyre specifike të krishterë. Megjithatë, edhe pse feja e tyre u shqyrtua si ari në zjarr (krh. 1 Pjt 1,7), mbetën të qëndrueshëm në fenë e etërve të tyre, një fe që tani ju ka kaluar ju, Maronitë të sotëm të Qipros. Ju nxis ta çmoni këtë trashëgimi të madhe, këtë dhuratë të çmueshme.

 Kjo ndërtesë Katedrale na kujton edhe një të vërtetë të rëndësishme shpirtërore. Shën Pjetri na thotë se ne të krishterët jemi si gurët e gjallë “të ndërtuar Shtëpi shpirtërore, për të qenë meshtari e shenjtë, për të kushtuar fli shpirtërore, që i pëlqejnë Hyjit nëpër Jezu Krishtin” (1 Pjt 2,5). Së bashku me të krishterët e shpërndarë nëpër botë, jemi pjesë e këtij tempulli të madh që është Trupi Mistik i Krishtit. Kulti ynë shpirtëror, i kushtuar në shumë gjuhë, në shumë vende dhe në një larmi të bukur liturgjish, është një shprehje e zërit të vetëm të Popullit të Hyjit, të bashkuar në lutje e në falënderim ndaj atij në një bashkim të përhershëm me njëri-tjetrin. Ky bashkim, që e kemi kaq shumë përzemër, na nxit t’ia çojmë Lajmin e Mirë të jetës së re në Krishtin gjithë njerëzimit.

 Iδου η πρόκλησις που σας αφήνω σήμερα: εγώ προσεύχομαι ώστε η εκκλησία σας, με ενότητα μαζύ με τους ποιημένες σας και με τον Επίσκοπον Ρώμης, να αυξάνεται εις την αγιοσύνη, εις την πίστην του Ευαγγελίου και εις την αγάπη γιά του Κύριον και για του πλησίον. [Ky është angazhimi që bashkëndaj me ju sot: lutem që Kisha juaj në bashkim me të gjithë barinjtë tuaj dhe me Ipeshkvin e Romës, të mund të rritet në shenjtëri, në besnikëri ndaj Ungjillit dhe në dashuri për Zotin e për njëri-tjetrin.]

 Duke ju porositur ju dhe familjet tuaja, sidomos fëmijët tuaj të dashur, ndërmjetësimit të Shën Maronit, me gjithë zemër ju jap të gjithëve ju Bekimin tim Apostolik.

titujt kryesorë

webmaster