Vizite ne kampin Aida Refugee

FJALIMI I ATIT TË SHENJTË BENEDIKTI XVI

Betlehem

E mërkurë, 13 maj 2009

Zoti President,

Të dashur Miq,

      vizita ime në Kampin e Refugjatëve të Aidës këtë pasdite më ofron mundësinë e mirëpritur t’u shpreh solidaritetin tim të gjithë Palestinezëve pa shtëpi, që dëshirojnë të kthehen në vendet e lindjes, ose të jetojnë përgjithmonë në atdheun e tyre. Faleminderit, Zoti President, për përshëndetjen tuaj të përzemërt. Faleminderit edhe Ju, Zonja Abu Zayd, dhe folësve të tjerë. Të gjithë zyrtarëve të United Nations Relief and Works Agency (Agjensia për ndihmë dhe mbështetje të Kombeve të Bashkuara), që kujdesen për refugjatët, shpreh vlerësimin e madh që ndiejnë burra dhe gra të panumërt nga e gjithë botës për veprën e bërë këtu dhe në kampet e tjera të rajonit.

 Përshëndes në mënyrë të veçantë fëmijët dhe mësuesit e shkollave. Nëpërmjet angazhimit tuaj në edukim shprehni shpresë për të ardhmen. Të gjithë të rinjve këtu të pranishëm u them: përtërini përpjekjet tuaja për t’u përgatitur për kohën kur do të jeni përgjegjës të punëve të popullit Palestinez në vitet në vazhdim. Prindërit kanë një rol shumë të rëndësishëm këtu. Të gjitha familjeve të pranishme në këtë kamp u them: mos ngurroni të mbështesni fëmijët tuaj në studimet e tyre dhe në kultivimin e dhuntive të tyre, kështu që të mos ketë mungesë personeli të formuar mirë për të zënë në të ardhmen pozicione përgjegjësie në komunitetin Palestinez. E di që shumë prej familjeve tuaja janë të ndara-për shkak të burgimit të pjesëtarëve të familjes ose të kufizimit të lirisë së lëvizjes-dhe që shumë nga ju kanë provuar humbje gjatë rrjedhjes së vështirësive. Zemra ime bashkohet me zemrën e atyre që, për këtë arsye, vuajnë. Të jeni të sigurt se të gjithë refugjatët Palestinez në botë, sidomos ato që kanë humbur shtëpitë dhe personat e dashur gjatë konfliktit të fundit të Gazës, kujtohen në mënyrë të vazhdueshme në lutjet e mia.

 Dua të njoh punën e mirë të zhvilluar nga shumë agjensi të Kishës duke u kujdesur për refugjatët këtu dhe në pjesët e tjera të Territorit Palestinez. Misioni Papnor për Palestinën, i themeluar rreth gjashtëdhjetë vite më parë për të koordinuar ndihmën humanitare katolike për refugjatët, vazhdon veprën e tij shumë të nevojshme së bashku me organizatat e tjera të ngjashme. Në këtë fushë prania e Motrave Françeskane të Zemrës së Papërlyer të Marisë na kujton figurën karizmatike të Shën Franeskut, apostull i madh i paqes dhe i pajtimit. Për këtë arsye, dua të shpreh vlerësimin tim të veçantë për kontributin e madh dhënë nga pjesëtarë të ndryshëm të Familjes Françeskane për njerëzit e këtyre tokave, duke e bërë veten “vegla të paqes”, sipas shprehjes së njohur të atribuar Shenjtit të Azisit.

 Vegla paqeje. Sa persona të këtij kampi, të këtyre Territoreve dhe të gjithë rajonit thërrasin për paqe! Në këto ditë dëshiroj të marrë një intensitet të veçantë ndërsa kujtoni ngjarjet e majit të vitit 1948 dhe vitet e një konflikti akoma të pazgjidhur, që ndjekën ato ngjarje. Tani ju jetoni në kushte pasigurie dhe vështirësie. Është e kuptueshme që ndiheni shpesh të shpërqëndruar. Aspiratat tuaja legjitime për një atdhe të qëndrueshëm, për një Shtet të pavarur Palestinez, mbesin të papërfunduara. Dhe ju, në të kundërt, ndiheni të zënë në kurth, si shumë në këtë rajon dhe në botë, në një spirale dhune, sulmesh dhe kundrasulmesh, hakmarrjeje dhe shkatërrimesh të vazhdueshme. Gjithë bota dëshiron shumë që të thyhet ky spiral, dëshiron që paqja t’u jap fund vështirësive të sotme. E afërt mbi ne, ndërsa jemi të mbledhur këtu këtë pasdite, është vetëdija e fortë e pikës së vdekur ku duket se kanë arritur kontaktet mes Izraelitëve dhe Palestinezëve-muri.

 Në një botë ku kufijtë hapen gjithnjë e më shumë-për tregti, për udhëtime, për lëvizjen e njerëzve, për shkëmbimet kulturore-është tragjike të shikohet që akoma ngrihen mure. Aspirojmë shumë që të shohim frytet e detyrës së vështirë të ndërtimit të paqes! Lutemi me zjarr që të mbarojnë vështirësitë që kanë shkaktuar ngritjen e këtij muri!

 Nga të dyja anët e murit është i nevojshëm një guxim i madh për të kaluar frikën dhe mosbesimin, nëse duam të kalojmë nevojën për hakmarrje për humbje ose për dëmtime. Nevojitet zemërgjerësi për të rigjetur pajtimin pas vitesh konflikti të armatosur. Megjithatë historia na mëson se paqja vjen vetëm kur palët në konflikt janë të gatshme të shkojnë përtej qarjeve dhe të punojnë së bashku për qëllime të përbashkëta, duke i marrë seriozisht interesat dhe shqetesimet e tjerëve dhe duke kërkuar vendosmërisht të ndërtojnë një atmosferë besimi. Duhet të ketë një vendosshmëri për të ndërmarrë nisma të forta dhe krijuese për pajtim: nëse secili këmbëngul mbi koncesione paraprake nga ana e tjetrit, rezultati do të jetë vetëm froni i negociatave.

Ndihma humanitare, si ajo që ofrohet në këtë kamp, ka një rol themelor për të zhvilluar, por zgjidhja afatgjatë e një konflikti si ky nuk mund të jetë veçse politike. Askush nuk pret që popujt Palestinez dhe Izraelit të vijnë vetë. Është jetësore mbështetja e komunitetit ndërkombëtar. Për këtë ua përtërij apelin tim të gjitha palëve të përfshira që të ushtrojnë ndikimin e tyre në favor të një zgjidhjeje të drejtë dhe të qëndrueshme, në respektim të kërkesave legjitime të gjitha palëve dhe duke njohur të drejtën e tyre për të jetuar në paqe dhe me dinjitet, sipas të drejtës ndërkombëtare. Në të njëjtën kohë, megjithatë, përpjekjet diplomatike mund të kenë sukses vetëm nëse vetë Palestinezët dhe Izraelianët do të jenë të gatshëm të thyejnë ciklin e agresionit. Më vijnë në mendje fjalët e mrekullueshme që i atribohen Shën Françeskut: “ku ka urrejtje të sjell dashuri; ku ka fyerje të sjell falje... ku ka errësirë të sjell dritë, ku ka trishtim të sjell gëzim”.

 Për secilin nga ju përtërij ftesën për një angazhim të thellë për të kultivuar paqen dhe jo dhunën, duke ndjekur shembullin e Shën Françeskut dhe të ndërtuesave të tjerë të paqes. Paqja duhet të fillojë në ambjentin e tyre, në familjen e tyre, në zemrën e tyre. Vazhdoj të lutem që të gjitha palët në konflikt në këtë tokë të kenë guximin dhe imagjinatën ta vazhdojnë rrugën e pajtimit të kërkuar dhe të domosdoshme. Që paqja të mund të lulëzojë një herë në këto toka! Hyji bekoftë popullin e tij me paqe!

titujt kryesorë

webmaster