ArqipeshkviaFamulliteInstitutet rregulltareZyra per martiretCaritasShtypi dioqezanFshati i paqesArkiv

Vizite tek Myftia i Madh

FJALIMI I ATIT TË SHENJTË BENEDIKTI XVI

 

 

 

 

Sheshi e Xhamive - Jerusalem

E martë, 12 maj 2009

 

 

 

Të dashur Miq Myslimanë,

As-salámu ‘aláikum! Paqja me ju!

    Falënderoj përzemërsisht Myftiun e Madh, Muhammad Ahmad Hussein, së bashku me Drejtorin e Islamic Waqf të Jerusalemit, Sheikh Mohammed Azzam al-Khatib al-Tamimi dhe Kryetarin e Awquaf Council, Sheikh Abdel Azim Salhab, për fjalët e mirëseardhjes që ata më kanë drejtuar në emrin tuaj. Jam thellësisht mirënjohës për ftesën për ta vizituar këtë vend të shenjtë dhe me kënaqësi ju paraqes nderimet e mia juve dhe kryetarëve të komunitetit Islamik në Jerusalem.

 Kupola e Shkëmbit i udhëheq zemrat dhe mendjet tona që të reflektojmë mbi misterin e krijimit dhe mbi besimin e Abrahamit. Këtu takohen rrugët e tre religjioneve të mëdha monoteiste, duke na kujtuar atë që ato kanë të përbashkët. Secila beson në një Hyj të vetëm, krijues dhe rregullues të gjithçkaje. Secili e njeh Abrahamin si të parin e tyre, një njëri besimtar të cilit Hyji i ka dhënë një bekim të veçantë. Secila ka mbledhur turma ndjekësish gjatë shekujve dhe ka frymëzuar një trashëgimi të pasur shpirtërore, intelektuale dhe kulturore.

 Në një botë të copëtuar nga ndarjet, ky vend i shenjtë shërben si nxitje dhe për më tepër është një sfidë për burrat e gratë vullnetmira që të angazhohen për të kaluar keqkuptimet dhe konfliktet e të kaluarës dhe të vihen në rrugën e një dialogu të sinqertë duke arritur në ndërtimin e një bote me drejtësi dhe me paqe për brezat që do të vijnë.

 Meqë mësimet e traditave religjioze kanë të bëjnë në fund të fundit me realitetin e Hyjit, me kuptimin e jetës dhe me fatin e përbashkët të njerëzimit – domethënë gjithçka që për ne është e shenjtë dhe e dashur - mund të jemi të tunduar për t’u angazhuar në një dialog të tillë me hezitim dhe me paqartësi rreth mundësisë së tyre për sukses. Mund të fillojmë të besojmë se Hyji i Vetëm është burimi i pafund i drejtësisë dhe i mëshirës, sepse ato ekzistojnë në Të në një njësi të përkryer. Ata që e shpallin emrin e Tij kanë për detyrë të angazhohen vendosshmërisht për ndershmërinë edhe pse duke imituar mëshirën e Tij, meqë të dyja këto qëndrime janë të drejtuara thellësisht drejt bashkëjetesës paqësore dhe harmonike të familjes njerëzore.

 Për këtë arsye, është e ditur se ata që adhurojnë Hyjin e Vetëm tregojnë vetë se janë themeluar dhe të drejtuar drejt bashkimit të krejt familjes së krishterë. Me fjalë të tjera, besnikëria ndaj Hyjit të Vetëm, Krijuesit, të Tejetlartit, na udhëheq që të njohim se qeniet njerëzore janë thellësisht të lidhur me njëra-tjetrën, sepse të gjithë e kanë ekzistencën e vet nga i njëjti burim dhe janë të adresuar drejt një qëllimi të përbashkët. Të shënuar nga imazhi i pashlyeshëm i hyjnores, ata janë të thirrur të luajnë një rol aktiv për të hequr ndarjet dhe për të nxitur solidaritetin njerëzor.

 Kjo na ngarkon me një përgjegjësi të madhe. Ata që nderojnë Hyjin e Vetëm besojnë se Ai do t’i mbajë qeniet njerëzore përgjegjës të veprimeve të tyre. Të krishterët theksojnë se dhuratat hyjnore të arsyes dhe të lirisë qëndrojnë në bazë të kësaj përgjegjësie. Arsyeja e hap mendjen për të kuptuar natyrën e bashkëndarë dhe fatin e përbashkët të familjes njerëzore, ndërkohë që liria e shtyn zemrën që ta pranojë tjetrin dhe t’i shërbejë në dashuri. Dashuria e pandarë për Hyjin e Vetëm dhe dashuria për tjetrin bëhen kështu boshti rreth të cilit sillet gjithçka tjetër. Kjo është arsyeja për të cilën veprojmë në mënyrë të palodhshme për t’i ruajtur zemrat njerëzore nga urrejtja, zemërimi apo hakmarrja.

 Të dashur Miq, kam ardhur në Jerusalem në një udhëtim besimi. Falënderoj Hyjin për këtë mundësi që më është dhënë që të takohem me ju si Ipeshkëv i Romës dhe si Pasardhës i Apostullit Pjetër, por edhe si bir i Abrahamit, në të cilin “do të bekohen të gjitha fiset e tokës” (Zan 12,3; krh. Rom 4,16-17). Ju siguroj se është dëshirë e zjarrtë e Kishës të bashkëpunojë për mirëqenien e familjes njerëzore. Ajo beson se premtimi i bërë Abrahamit ka një rëndësi universale, që përqafon të gjithë burrat dhe gratë pavarësisht nga prejardhja ose nga statusi social i tyre. Ndërkohë që myslimanët dhe të krishterët vazhdojnë dialogun e tyre të respektueshëm që sapo kanë filluar, lutem me qëllim që ata të mund të zbulojnë se si Hyji i Vetëm është i lidhur në mënyrë të pazgjidhshme me bashkimin e familjes njerëzore. Duke iu nënshtruar planit të Tij të dashur të krijimit, duke studiuar ligjet e gdhendura në gjithësi dhe të futura në zemrën e njeriut, duke reflektuar mbi dhuratën e mistershme të vetëzbulimit të Hyjit, që të gjithë ata që ju bashkohen të mund të vazhdojnë ta mbajnë shikimin e ngulur mbi të mirën absolute, duke mos humbur kurrë nga sytë se si ajo pasqyrohet mbi fytyrat e të tjerëve.

 Me këto mendime, i kërkoj përultësisht të Gjithëpushtetshmit t’ju dhurojë paqe dhe të bekojë mbarë popullin e dashur të këtij rajoni. Le të angazhohemi për të jetuar në shpirtin e harmonisë dhe të bashkëpunimit, duke dëshmuar Hyjin e Vetëm nëpërmjet shërbimit që i bëjmë bujarisht njëri-tjetrit. Faleminderit!

 

titujt kryesorë

 
 
> Kisha Katolike Shkoder 2009 <

webmaster