|
Mesazhi I papËs BenediktiT XVI
per ditën botërore tË Paqës 2007
Ka Paqe
vetëm nëse respektohet Njeriu si Person,
d.m.th. si
krijesë në përngjasim të Zotit.
Më
7 janar 2007 në Teatrin Migjeni u kremtua Dita Botërore e Paqes. Duke
paraqitur mesazhin e Papës, fëmijët e shkollave tona katolike kanë uruar
edhe “Shkodër, vit të mbarë!
Në
rreshtat në vijim paraqesim fjalimin e Imzot Angelo Massafra mbajtur me
rastin e Ditës Botërore të Paqes:
Shumë
të nderuara Autoritete fetare
Shumë
të nderuara Autoritete civile të qytetit të Shkodrës
Shumë
të dashur vëllezër e motra shkodranë
Jemi
duke kremtuar edhe sivjet Ditën Botërore të Paqes, dhe siç kemi dëgjuar
jemi të ftuar të meditojmë mbi temën “Personi njerëzor: zemra e Paqes”.
Historikisht jemi mësuar ta vlerësojmë paqen si një e mirë morale dhe
etike: prandaj paqja bëhej kështu një e mirë që duhej promovuar dhe kush
e praktikonte apo bëhej “ambasador” i saj thirrej “njeri i mirë”, dhe
kaq.
Nën
këtë optik, në planetin tonë është krijuar një mentalitet shumë i
rrezikshëm “se mbrojtja më e mirë është sulmi”, madje kështu
mendojmë edhe në marrëdhëniet me ndonjë njeri që nuk na pëlqen.
Por në
të vërtetë, duke kremtuar sonte këtë Ditë Botërore të Paqes, dua të
falënderoj Atin e Shenjtë, Benediktin XVI, sepse na ka kujtuar nëpërmjet
Mesazhit për këtë ditë, se paqja është pjesë përbërëse e njeriut dhe ai
që humbet paqen e brendshme, shumë lehtësisht ka humbur pikat e
referimit të jetës së tij, siç janë Zoti dhe dashuria ndaj të afërmit,
madje edhe ndaj armikut. Kush humbet këtë mision dhe logjikën e
dashurisë është i dështuar, pasi në historinë e njerëzimit nuk është
regjistruar akoma ekzistenca e një jete të realizuar e të lumtur pa këto
vlera.
Paqja,
të cilën jemi të ftuar ta vlerësojmë sonte, nuk është një dëshirë që
duhet ta kemi për të jetuar më mirë, por është një vlerë, pa të cilën,
njeriu ontologjikisht nuk do të mund të ishte në harmoni me Krijuesin,
me veten, me njëri-tjetrin dhe me ambientin që e rrethon. Këtë të
vërtetë ne të krishterët e shpallim të nxitur nga dashuria e Krishtit, i
cili, Zot dhe Njeri i vërtetë, fiton mbi vdekje vetëm në saje të besimit
që ka tek Ati, i cili nuk mund ta braktiste në duart e varrit.
Ja
disa pjesë të mesazhit të Papës:
Që të jetosh në paqe duhet të njohësh që secili njeri e mori prej Zotit
dhuratën e shenjtë të jetës.
Në çdo njeri është shkruar Ligji i Zotit: “Respekto dinjitetin e tjetrit
që është një krijesë e shenjtë e Zotit”
Çdo njeri ka detyrë të respektojë vetveten dhe të tjerët si
krijesa të shenjta të Zotit.
E drejta për Jetën dhe për Lirinë (fetare) varet nga dinjiteti i
secilës krijesë njerëzore.
Në
qoftë se do të njohim detyrat tona nga vetvetja dhe nga të tjerët do të
kemi mundësi të respektojmë me të vërtetë të drejtat e njeriut, që janë
themele e Paqes.
Pra do
të mbrojmë Jetën njerëzore dhe do të veprojmë kundër gjithçkaje
që e kërcënon: lufta, aborti, dhuna, uria…
Pra,
do të mbrojmë Lirinë fetare kundër fanatizmit, ideologjive
totalitare dhe përbuzjes.
Pra do
të mbrojmë Barazinë midis Burrit dhe Gruas, duke mohuar çdo
diskriminim dhe shtypje.
Do të
jetë Paqja vetëm nëse do të respektojmë natyrën e botës si Krijimi që
Zoti na beson; dhe nëse do të respektojmë njeriun si një person unik dhe
të papërsëritshëm.
Nuk
mund të ketë Paqe të vërtetë nëse nënvlerësohet qenia njerëzore.
Kush
nuk e konsideron jetën njerëzore porsi një dhuratë të shenjtë të Zotit,
do të tundohet që të mbizotërojë mbi të dhe të përdorë dhunën kundër
saj.
“Dëshiroj, në fund , t’i drejtoj një thirrje të fortë Popullit të Zotit
që secili i krishterë ta ndjejë vetveten të angazhuar që të veprojë në
një mënyrë të palodhshme për paqen duke mbrojtur me qëndrueshmëri
dinjitetin e personit njerëzor dhe të drejtat të tij të
patjetërsueshmë” (§ 16).
Por
sonte nuk mund të fsheh edhe falënderimin e mirënjohjen time të thellë
për këtë gjest që Këshilli i Bashkisë së Shkodrës ka vendos të bëjë duke
më dorëzuar titullin “Qytetar Nderi” i Shkodrës.
Me
Shkodrën më lidhi Zoti dhe Papa Gjon Pali II, i cili emëroi më 28 tetor
1997 si Administrator Apostolik dhe pastaj më 28 mars 1998 si
Arqipeshkëv të Shkodrës.
Në
këto çaste më sillen ndër mend shumë situata dhe ngjarje që së bashku me
ju kam kaluar, dhe dua t’ju siguroj se ndër lutjet e mia nuk do të
pushoj duke iu lutur Zotit dhe të angazhohem për ditë më të mira për
vendin tonë.
Prandaj, dua t’ju siguroj se jam i vetëdijshëm se ky titull nuk mund të
jetë qëllim në vete, por, për mua do të jetë një nxitje që krejt pasurim
tim shpirtëror të vazhdoj t’ua komunikoj pa lodhje dhe gjithmonë në të
mirë të të gjithëve.
Nuk
mund të mos e pranoj këtë titull, si një vlerësim që Bashkia e Shkodrës
i bën Komunitetit Katolik që këtu jeton dhe është faktor, dhe si
shqiptar-arbëresh ndihem i lumtur se atdheu ynë e në veçanti Shkodra
historike na kujton e na pranon me mirënjohje.
Nga
zemra ju falënderoj të gjithëve dhe uroj që viti 2007 të jetë vit më i
mbarë për Shkodrën dhe Veriun. Përshumëjet!
Imzot Angelo Massafra
titujt kryesore |