VIZITA BARITORE BAJZË – KASTRAT

9 – 12 dhjetor 2006

Nga data 9 deri më 14 dhjetor, Arqipeshkvi ynë Imzot Angelo Massafra bëri Vizitën Baritore në famullinë e Bajzës dhe të Kastratit. Në fillim të Vizitës, Arqipeshkvi i paraqiti popullit arsyen e pranisë së tij mes tyre: “Kam ardhur – tha ai – për të parë punën që zhvilojnë meshtarët dhe motrat, situatën shpirtërore dhe jetësore të famullisë, për të biseduar me ju dhe për të vlerësuar fenë tuaj”.

Ditën e shtunë më datën 9, filloi Vizita në Pjetroshan, një ndër fshatrat e në famullisë së Bajzës, ku Arqipeshkvi takoi fëmijët e katekizmit, dhe më pas kremtoi Meshën e Shenjtë për të gjithë besimtarët, së bashku me famullitarin e Bajzës, Atë Sokol Pepushaj. Pas Meshe, Arqipeshkvi u ndal për të bërë një bisedë të lirë me të gjithë besimtarët e fshatit, duke u dhënë të gjithëve mundësinë që të shpreheshin në lidhje me jetën në famulli, me problemet apo edhe më kërkesat që dëshironin t’i drejtonin atij.

Të dielën me datën 10, Vizita e Arqipeshkvit vazhdoi në Bajzë. Në orën 8.00 të mëngjesit kremtoi Meshën për fëmijë, siç kremtohet edhe çdo të diel. Në orën 11.00 kremtoi Meshën për mbarë popullin, dhe pas Meshe u bë gjithashtu takimi me popullin e pranishëm. Pasdite shkoi në Gradec, një tjetër fshat i famullisë së Bajzës, ku e priste populli për t’u lutur së bashku pranë varrezave dhe për t’i bekuar ato. Edhe aty personat patën mundësi të bënin një bisedë të lirë me Arqipeshkvin në lidhje me jetën e krishterë dhe me çështje të tjera.

Të hënën në orën 8.00 të mëngjesit Arqipeshkvi u takua me fëmijët e Kopshtit “Nëna e Këshillit të Mirë” ku u mikprit ngrohtësisht nga fëmijët, me këngët, poezitë dhe lojërat e tyre.

Në orën 9.00 u takua me Kryetarin e Komunës së Kastratit z. Tomë Curri (pjesë e kësaj komune janë Bajza, Hoti dhe Kastrati), me Këshillin komunal dhe me intelektualët e zonës. Në këtë takim u prit me kënaqësi nga të gjithë të pranishmit. Pasi Kryetari i komunës i dha mirëseardhjen, i paraqiti situatën e kësaj komune e cila përbëhet nga 13 fshatra, 4 prej të cilave janë malore. Ndër problemet më të mëdha që paraqiti është kontrabanda e cila favorizohet për shkak të kufirit me Malin e Zi, gjë që ka penguar zhvillimin e vendit. Kjo zonë (komunë) konsiderohet nga Qeveria si zona më e pasur e Republikës, por në realitet nuk është kështu, sepse kontrabandën në zonë e kanë çuar përpara më tepër jabanxhinjtë, kurse banorët e zonës, me përjashtim të ndonjë rasti, kanë mbetur të varfër, dhe ka rreth 500 familje të cilat vuajnë për bukën e gojës. Për arsye të informacioneve të embargos, nuk ka as organizata që të ndihmojnë me ndonjë nismë për zhvillimin e vendit.

Probleme të tjera të kësaj komune janë papunësia, bujqësia e cila për mungesë uji nuk sjell rezultate, mungesa e ujit të pijshëm dhe gjakmarrja. Në lidhje me këtë problem të fundit, Kryetari i komunës shprehu mirënjohje për punën që kryen Kisha Katolike dhe kërkoi që të formohet njëfarë bashkëpunimi edhe me komunën.

Paraqiti gjithashtu edhe problemin e arsimit. Falënderoi për punën që zhvillojnë motrat në Kopshtin “Nëna e Këshillit të Mirë” dhe shprehu keqardhje përse shumë të rinj dhe të reja janë të detyruar të enden rrugëve të botës për shkak të arsimit jo serioz dhe të problemeve të lartpërmendura.

Arqipeshkvi e falënderoi për mikpritjen dhe u përputh me mendimin se Jugosllavia ka penguar zhvillimin e vendit. Paraqiti edhe apelin që i ka drejtuar Qeverisë në përfundim të Vizitës Baritore në Dukagjin dhe Kelmend. I ftoi të pranishmit që në lidhje me problemin e gjakmarrjes të sensibilizohen edhe shkollat, të cilat, ngulmoi në mendimin se duhen angazhuar më seriozisht.

Sugjeroi që secili të bëjë aq sa Zoti kërkon prej tij, kështu që të ndërtojmë atë zemër që komunizmi na ka shkatërruar, për ta dashur komunitetin dhe për të punuar me më shumë dashuri dhe tejdukshmëri, në mënyrë që të marrim përsipër shortin e vendit tonë. Feja mund të na ndihmojë për të vepruar si dëshmitarë aty ku jemi.

Në fund të takimit, Arqipeshkvi i dhuroi secili nga të pranishmit një kopje të enciklikës së Papës Benediktit XVI “Hyji është dashuri”.

Pas takimit në komunë, në orën 10.00 Arqipeshkvi u takua me mësuesit dhe me nxënësit e shkollës 9 vjeçare në Bajzë dhe në orën 11.00 me mësuesit dhe me nxënësit e shkollës së mesme po në Bajzë.

Pasdite shkoi në Fermë dhe më pas në Gashaj për t’u takuar me fëmijët e katekizmit dhe me banorët e këtyre dy fshatrave. Në orën 15.30 u kremtua Mesha në Bajzë për grupet e ndryshme të famullisë, me të cilët Arqipeshkvi u ndal pas Meshe, qoftë për t’u dhënë fjalën atyre qoftë edhe për t’u dhënë porositë e tij.

Të martën në mëngjes u takua me mësuesit dhe me nxënësit e shkollës 9 vjeçare në Pjetroshan, dhe pas këtij takimi shkoi në Kosan për t’u takuar me banorët e fshatit dhe për të bekuar varrezat. Në orën 11.00 u takua me mësuesit dhe me nxënësit e shkollës 9 vjeçare në Vukpalaj. Pasdite kremtoi Meshën në Bajzë dhe u administroi sakramendin e krezmimit një grupi të rinjsh dhe të rriturish.

Të mërkurën me dt. 13 u bë Vizita Baritore në famullinë e Kastratit. Në orën 9.00 u kremtua Mesha në Goraj – Budishë me një pjesëmarrje të mirë të besimtarëve. Në orën 12.00 u kremtua Mesha në Kastrat dhe besimtarët e pritën me gëzim Arqipeshkvin.

Të enjten pasdite vazhdoi Vizita Baritore përsëri në Vukpalaj me kremtimin e Meshës së Shenjtë dhe pas Meshe Arqipeshkvi u ndal edhe aty të bisedonte me popullin. Më pas u bë edhe takimi me popullin në Rranxë të Vështit si dhe bekimi i varrezave.

Duke u takuar me Bariun e vet, besimtarët e famullive të Bajzës dhe të Kastratit i shprehën atij hallet, problemet, vështirësitë, kërkesat e tyre dhe besimin që kanë te Zoti, që nga fëmijët, deri te të rriturit, në Komunë, shkolla, fshatra të ndryshme dhe në kishë, duke patur mundësi ta merrte fjalën secili që dëshironte. I paraqitën problemet e mungesës së një arsimi serioz, problemin e emigrimit, të papunësisë, të shthurjes së familjes që po ndodh sot, të veshjes së pahijshme në  kishë etj.

Arqipeshkvi i ka kushtuar kohë secilit person që ka dëshiruar të marrë fjalën, qoftë në grup qoftë edhe në takime personale si dhe në sakramendin e rrëfimit.

Sipas mundësive, Imzot Angelo Massafra ka përfituar edhe për të bërë vizita në ndonjë familje, sidomos në ato familje ku ndonjë pjesëtar është i sëmurë rëndë.

Besimtarët që kanë marrë pjesë në takimet e parashikuara, Arqipeshkvi ka përfituar t’u japë katër porosi: të thellohet sakramendi i pagëzimit; të jetohen urdhërimet e Hyji, të cilat për lumturinë tonë janë të domosdoshme ashtu sikur shinat për trenin; ta duam njëri – tjetrin si na ka dashur Jezusi neve si dhe të kujdesemi për familjet tona.

Në takimet që u bënë, Arqipeshkvi ngulmoi shumë në lidhje me problemin e vajzave të cilat familja i fejon tepër të reja dhe me djem me moshë shumë më të madhe sesa ato. Kjo gjë pengon që vajzat të zhvillohen në mënyrë normale, vë në lojë jetën e personave, të familjes e shpeshherë edhe të shoqërisë. Kundërshtoi edhe problemin e martesës me anë të fotografive, gjë që nuk favorizon një njohje të mjaftueshme mes të fejuarve dhe pengon edhe në një vendosje të lirë e të vetëdijshme për jetën. Ngulmoi edhe te fakti që varfëria të mos kthehet në tundim për të trafikuar drogën. I këshilloi prindërit të kenë njëfarë kontrolli të emisioneve televizive që ndjekin fëmijët e tyre, pasi jo e gjithë ajo që paraqet televizori është e mirë dhe ndërtimtare. Nuk është mirë t’i delegohet vetëm televizorit edukimi i fëmijëve, por prindi të mbajë rolin e vet. I këshilloi besimtarët që të mos lejojnë të zhduket krejtësisht ndjenja e erzit si dhe të krijohet edhe mundësia e lutjes në familje.

Në takimet që bëri me nxënësit e shkollave, i nxiti ata që të angazhohen më tepër në mësime dhe mësuesit i ftoi që të jenë më kërkues ndaj nxënësve, pasi tamam sot ndërtohet e ardhmja.

Kjo Vizitë Baritore ka qenë me të vërtetë një përvojë e hirit, dhe këtë gjë e pohon vetë mbresa e besimtarëve të cilët kanë shprehur kënaqësinë, gëzimin dhe falënderimet e veta për praninë e Arqipeshkvit në mesin e tyre.

Vizita Baritore ne Famulline e Hotit M. Madhe

(Hot-Rapsh-Stare)

03-12-2006.

Me  daten 3 dhjetor 2006, Imzot Angelo Massafra, Arqipeshkëv Metropolit i Shkodër-Pult, bërë viziten e tij Baritore në Familline e Shën Gjonit Hot-M.Madhe, në viziten e tij u zhvillua bisedat të ndryshme mes besimtarëve dhe Imzot Massafrës. Në fillimin e Meshës që ka kremtuar ne të tre fshatra e kësaj famullisë, (Hot, Rapshe dhe Stare) famullitari i kësaj famulli Dom Sharbel i uron mireseardhjen dhe ai e falenderon. Pastaj shton.

Kam 4 gjëra për tu thën të cilat duhet ti dëgjoni me shume vemendje thote Imzot Massfra.

1. Mos harroni Pagëzimin i cili është një Sakrament, por jo vetem kaq sepse me pagëzimin ne bëhemi të krishterë, vëllezër të Krishtit dhe me njëri-tjetrin, madje pagëzim na shlzen mëkatin e rrjedhshme, atë mëkat të cilin e trashëgojmë nga Adami dhe Eva.

2. Jezusi thot: nësë më doni mua, doni afërmin tuaj, dhe për të dashur atë, duhet të mbajmë urdhnimet dhe ti zbatojmë ato. E të kemi parasysh se çfar kërkojmë. Theksojmë të parin dhe të tretin. Të duam një Zot dhe të mos jemi supersticiozë, të marrim pjesë në meshë çdo diel dhe feste dhe të dielave sepse na bën të denjë dhe na ofron më shumë me fenë tonë.

3. Duajni njëri-tjetrin, sikur Un ju desha juve, thotë Zoti, e të mos mbajmë inat me njer-tjetrin, të mendojmë pak neve do t’na e kishte endja të flasin keq ashtu duhet të mendojmë dhe për të tjeret të mos flasim keq. Mua me pelqen të mi thoni gjërat në sy e jo për të syve, sepse gjërat për ballë sqarohen dhe të bejmë të kuptosh kush je, sepse më kan dergu disa letra anonime të cilat shkruanin pse kisha ndonjë vend tjeter mban këtë vajzë e cila të atin e ka një vrasës. Jo kjo duhet mposhtur sepse vajza mund të ketëp një shpirt krejtsisht të paster dhe një jetë të ndryshme nga i ati. Të katertin jua them pas meshës e cila ka të bej me familjen dhe anët e saja. (ne mbarimi e Meshës, vazhdon bisedat)

4. Dhe rikthehet ku i kishte lenë për familjen, duke shtuar menjëherë a e pyetni veten nese bejmë mirë apo keq. Sa djem martohen me vajza shume të reja në mosh. Ju nuk nendoni jeten e tyre sesi do ta kalojnë.

-         Mos jepni vajzat për djem të cilët mund të jënë emigrant jashtë shtetit tonë atje ku mund të lidhen me vajza të huaja dhe pastaj kthehen në vendlindje për të martuan me një vajzë të patër (të virgjër).

-         Nuk ka asnjë arsye për të dhënë vajzën të re.

-         Ju bëj thirrje të mos bëni shkuesi për martesa me anë të folore apo me ndonjë njeri i cili nik është shqiptar, ku ky i fundit nuk di as gjuhën për të komunikuar me vajzën tuaj. E cila pastaj gëzon torturen, kjo e cila mund të ketë ardhur si pasoj  e kësaj martesë mëkatare.

-         Kini kujdes me celularet e televizorin, këto mjetë të cilat mnd të shkatërrojnë të rinjët e sotëm, ose veshjat e tepërta, psh. në ver kur bën shumë vap, shumica e njerëzve dalin gjysmëveshur. Liritë e tepërta na shkatërrojnë. Dhe si pasoja e këtyre mund të themi mirë ka qënë koha e komunizmit.

-         Të kini kujdes nga prnografitë e ndryshme sepse kjo na nxit të bejmë keq tjetrit.

I drejtohet populli nëse ka ndonjë pyetje për të bërë. Pastaj mënjëhere shton: Unë kam bërë një apel drejtuar qeverisë për zonat malore si Dukagjini i cili është shumë i varfer se ju, por gjithësesi nuk ju kam harruar dhe juve për të ardhur në ndihmë, sepse populli në mungesë të kushteve minimale merret me emergimi.

Dhe pastaj besimtaret, ne te tre fshatrat kan pas deshirat dhe kerkesat të ndryshme që kan bërë Imzot. Si psh. një kopsht për fëmijt në Hot, kurse Kompujtri, dhe gjuha të huaj etc....dhe pas takimin me besimtaret edhe bërë vizita tek disa të smuret.

                                                                                                                      Kronista Shqipja

E vërteta është në dashuri dhe shërbim

Sëmundja më e madhe nuk është gërbul,  as kanceri…por ndjenja se je i padëshiruar, se je i pa kujdesuar dhe i lënë nga të gjithë. E keqja më e madhe është mungesa e dashurisë dhe e ngushëllimit, ftohtësia e tmerrshme ndaj të afërmit. (Nënë Tereza)

Me datën 22 - 25.11.2006 për herë të parë, në qytetin e Shkodrës, në ambientet e Motrave Vinçenciane u zhvillua Seminari në kuadrin e Projektit “Asistencë Shëndetësore për Pacientë Terminal” i organizuar nga Caritasi Shqiptarë.

Për çdo gjë që u zhvillua, falenderimi i parë i takon Zotit, për këtë arsye në mëngjeset e katër ditëve të Seminarit u kremtua Mesha e Shenjtë me pjesëmarrësit e këtij takimi. Mesha e Shenjtë u kremtua nga Mons. Lucjan Augustini, i cili në homilitë e tija theksoi se; përsonat e sëmuar në buzë të vdekjes, kanë nevojë për një dashuri dhe kujdes të veçantë që duhet ta përjetojnë nga ata që iu shërbejnë. Ata dëshirojnë me afsh pranishmërinë dhe kujdesin e njeriut që është i pa zëvëndësushëm. Ndërsa për sa i përket gjendjes së përsonit lidhur me shëndetin Mons. Lucjani theksoi se; i Krishteri e di se e vërteta është në dashuri. Dshuria e vërtet kërkon edhe sinqeritetin e plotë, për këtë çdo i krishter duhet ta ketë mëshiren aktive ndaj të afërmit sipas modelit të Samaritanit të mirë.

Pjesëmarrja e personelit shëndetësor (duke përfshirë: mjekë, infermjerë/e nga Spitali Rajonal i Shkodrës dhe të qendërave përreth si edhe disa Bija të Dashurisë së Krishterë të cilat angazhohen në shërbimin paleativ), ishte mjaft e kënaqshme.

Organizimi i Seminarit ishte mjaft i përsosur, sepse për çdo ditë ligjëruan përsona të specializuar në fusha të ndryshme si në Mjekësi, Psikologji, Sociologji. Seminarit iu bë një nderim i veçantë me ligjeruesin Albert Nikollën, i cili në mënyrë shumë të efektshme e dha një këndveshtrim moral mbi shërbimin e të sëmurve në buzë të vdekjës. Gjatë kësaj ligjerate mësuam gjithashtu për normat dhe vlerat morale, formimin e ndërgjegjës morale pasi ajo është qendra e përsonit njerëzor, është vendi (në mënyrë metaforike) ku njeriu bëhet i vetëdijshëm për vetën e tij dhe për kuptimin e veprimeve të tija.  Principi i brendshëm  dhe i pashmangshëm i sjelljës së tij, është njësia matëse e dinjitetit të tij. Deklaratat e tilla na ndihmuan të kuptojmë se njeriu nuk është thjesht një grumbull qelizash, që shihen vetëm nga ana biologjike, por ai është një bashkim kompleks i trupit dhe i shpirtit.

Sa i përket punës së infermierës, gjatë shërbimit pranë të sëmuarit me kancer, u theksua se duhet të pajtohemi edhe me rrezulltate të vogla të lehtësimit të dhimbjeve, në qoftë se do t’i arrim, sepse  në raste të tilla (e sëmundjeve të kanceri)  nuk bëhet fjalë për shërim, por vetëm për një mjekim sa më efikas ose që i sëmuari të ndërrojë jetë i qetë dhe në mënyrë dinjitoze. Një rendësi e madhe ju përkushtu komunikimit në mes të sëmurit, familjës së tij dhe kuadrit shëndetësor.

Të mbushur me njohuri të reja dhe të vetëdijshëm për rrolin tonë në fushën e shëndetësisë u përshëndetëm me shpresën se do të takohemi përsëri ne muajt e ardhshëm në vazhdimin e Seminait deri tek marrja e dëshmive mbi shërbimin Paleativ.

          Motër Antoneta Demaj b.d.k

 titujt kryesore

webmaster