JAVA E LUTJES PËR NJËSIMIN E TË KRISHTERËVE

 Shpesh lind pyetja: Ekumenizmi, domethënë dialogu mes konfesioneve të ndryshme të krishtera, a po ecën përpara apo është ndalur në kundërshtimet e zakonshme? Ekumenizmi është apo nuk është një përparësi në jetën e kishave të veçanta të krishtera?

Papa Benedikti XVI nuk humb asnjë rast për të na kujtuar se ekumenizmi është përparësia e dëshmisë së krishterë përpara botës. Takimet e shumta të Papës me përgjegjës të Kishës, kryesisht Ortodokse, e forcojnë këtë përparësi të Tij.

Por momenti në të cilin ky ekumenizëm del më në dritë është java, tashmë tradicionale, e lutjes për njësinë e të krishterëve: 18-25 janar. Gjatë këtyre ditëve në mbarë botën bëhen lutje për këtë qëllim. Këtë vit është ndjekur skema e sygjeruar dhe e përgatitur nga përfaqësuesit e Konferencës së Ipeshkvijve Katolikë të Koresë së bashku me Këshillin Kombëtar të Kishave në Kore.

Tema e zgjedhur ishte marrë nga Libri i Ezekielit: “Të bashkuar në dorën tënde” (Ez 37, 17), të shqiptuar nga profeti kur, pasi ishte prishur njësia e Mbretërisë në Izrael (i ndarë tashmë në dy pjesë: Mbretëria e Veriut dhe Mbretëria e Judesë) dhe pasi vendi ishte pushtuar - dhe pjesa më të madhe e popullit po dëbohej në mërgim - vetëm dora e Zotit mund t'i garantonte se do të vinte momenti kur do të bëheshin një popull i bashkuar dhe i fortë. Ne e dimë mirë se Koreja vazhdon të përjetojë situatën e një vendi të ndarë në dy pjesë, ku rreth 10 milionë familje jetojnë të ndara, pa pasur mundësi komunikimi me njëra-tjetrën. Situata të tilla, ku shumë familje të ndara që nuk mund të komunikojnë mes tyre, ekzistojnë edhe në shumë zona të tjera të botës. Për këtë arsye propozimi vlen për të gjithë të krishterët e botës.

Në Shkodër gjatë javës së lutjes për njësinë e të krishterëve janë zhvilluar dy takime: njëri më 20 janar në kishën ortodokse “Lindja e Krishtit” dhe tjetri më 23 janar në kishën e Shën Françeskut në Gjuhadol. Liturgjia e Fjalës në kishën “Lindja e Krishtit”, programuar në harmoni me Zyrën Dioqezane për Ekumenizmin dhe nga popët e Kishës Ortodokse, ka filluar me hyrjen në kishë të dy të rinjve që sillnin dy drunj, që, përpara altarit, janë bashkuar për të formuar një kryq, simbol dhe rrënjë e njësisë. Liturgjia ka kulmuar me lutjen e Besojmës Niceno-Kostantinopolitane, siç thuhet zakonisht prej Ortodokësve.

Tek kisha e Shën Françeskut në Gjuhadol, gjithmonë në praninë e shumë katolikëve dhe të ortodokësve, është kremtuar Mbrëmësorja solemne me leximin e disa tekseve të Shën Palit, marrë si themel i përbashkët i fesë sonë. Në momentin e dëshmisë së fesë gjithë të pranishmit kanë lexuar fjalet nga letra drejtuar Kolosianeve me qirat e ndezura në dorë, duke kujtuar kështu dritën e Pagëzimit që na bashkon.

Në të dy takimet kanë qenë shumë domethënëse fjalët e Arqipeshkvit, Shkëlqesisë së Tij Imzot Massafra, dhe të dy Popëve, Etërve Aleksandër dhe Nikoll Petani, të cilët jo vetëm kanë ilustruar domethënien dhe rëndësinë e të luturit për të marrë dhuratën e njësisë gjithnjë e më të thellë mes nesh, por kanë nxitur me shumë forcë të pranishmit e shumtë për të bërë një ecje afrimi dhe vëllazërimi gjithnjë e më të madh.

Atë Armando Ceccarelli s.j.

titujt kryesore

webmaster