PA NJË BAZË TË QËNDRUESHME ETIKE TË DREJTAT NJERËZORE MBETEN TË BRISHTA

Benedikti XVI në përvjetorin e 60-të të Deklaratës universale të Kombeve të Bashkuara

Para “qindra miliona” njerëzish që “ende i shohin të kërcënuara të drejtat e tyre”, ndërsa “barriera të reja janë ngritur për arsye të lidhura me racën, me besimin, me opinionet politike”, Benedikti XVI ka nxitur “për të verifikuar se në çfarë mase idealet, e pranuara në vitin 1948, respektohen sot në legjislacionet e ndryshme”. E ka bërë këtë në përfundim të koncertit të zhvilluar në Auditorin Pali VI të mërkurën pasdite, 10 dhjetor, me rastin e përkujtimit në Vatikan të përvjetorit të 60-të të Deklaratës universale të të drejtave të njeriut.

Të nderuar Zotërinj dhe Zonja, të dashur vëllezër e motra!

U drejtoj përshëndetjen time të përzemërt Autoriteteve të pranishme, veçanërisht Presidentit të Republikës Italiane, Autoriteteve italiane, Mësuesit të Madh të Urdhrit të Maltës dhe të gjithëve ju që keni marrë pjesë në këtë mbrëmje të kushtuar dëgjimit të muzikave klasike, të interpretuara nga Brandenburgisches Staatsorchester e Frankfurtit, e drejtuar në këtë rast prej Maestres Zonjës Inma Shara. Asaj dhe të gjithë pjesëtarëve të orkestrës dëshiroj t'u shpreh vlerësimin e përbashkët për talentin dhe efikasitetin me të cilin i kanë interpretuar këto pjesë emocionuese muzikore. Falënderoj Këshillin Papnor të Drejtësisë dhe Paqes si dhe “Fondacionin Shën Mateu në përkujtim të Kardinalit François-Xavier Van Thuân” që ka promovuar koncertin, i cili është paraprirë prej Aktit përkujtimor të 60-vjetorit të Deklaratës universale të të drejtave të njeriut, prej dorëzimit të çmimit Kardinal Van Thuân 2008 Zotërisë Cornelio Sommaruga, President i Komitetit Ndërkombëtar të Kryqit të Kuq, dhe prej dorëzimit të çmimeve “Solidariteti dhe zhvillimi” Atë Pedro Opeka-s, misionar në Madagaskar, Atë José Raul Matte, misionar mes të gërbulurve në Amazonë, destinatarëve të Projektit Gulunap, për realizimin e një Fakulteti Mjekësie në Ugandën e Veriut dhe përgjegjësve të projektit Fshati i Erkolinëve, për integrimin e fëmijëve dhe të rinjve rom në Romë. Mendimi im mirënjohës u drejtohet edhe atyre që kanë bashkëpunuar në realizimin e koncertit si dhe RAI-t që e ka transmetuar, duke e zgjeruar, mund të themi, “platenë” e atyre që kanë mundur të përfitojnë prej tij.

Para 60 vjetësh, më 10 dhjetor, Asambleja e përgjithshme e Kombeve të Bashkuara, e mbledhur në Paris, adoptoi Deklaratën universale të të drejtave të njeriut, që përbën ende edhe sot një pikë shumë të lartë referimi të dialogut ndërkulturor mbi lirinë dhe mbi të drejtat e njeriut. Dinjiteti i çdo njeriu është vërtet i garantuar vetëm kur të gjitha të drejtat e tij themelore njihen, mbrohen e nxiten. Gjithmonë Kisha përsërit që të drejtat themelore, përtej formulimit të ndryshëm dhe peshës së ndryshme që mund të marrin në brendësinë e kulturave të ndryshme, janë një e dhënë universale, sepse bën pjesë në vetë natyrën e njeriut. Ligji natyror, i shkruar prej Hyjit në ndërgjegjen e njeriut, është një emërtim i përbashkët për të gjithë njerëzit dhe për të gjithë popujt; është një udhërrëfyes universal që të gjithë mund ta njohin dhe në bazë të të cilit të gjithë mund të kuptohen. Prandaj, të drejtat e njeriut janë të bazuara në Hyjin krijues, i cili i ka dhënë secilit inteligjencën dhe lirinë. Nëse e përjashtojmë këtë bazë të qëndrueshme etike, të drejtat njerëzore mbeten të brishta sepse janë pa themel të qëndrueshëm.

Kremtimi i 60-vjetorit të Deklaratës përbën pra një rast për të verifikuar se në çfarë mase idealet, e pranuara nga pjesa më e madhe e bashkësisë së Kombeve në vitin 1948, respektohen sot në legjislacionet e ndryshme kombëtare dhe, aq më shumë, në ndërgjegjen e individëve dhe të kolektiviteteve.

Pa dyshim, një ecje e gjatë tashmë është bërë, por mbetet ende edhe një copë rrugë e gjatë për t'u kryer: qindra milionë vëllezër e motra tonat i shohin ende të kërcënuara të drejtat e tyre për jetë, për liri, për siguri; jo gjithmonë respektohet barazia mes të gjithëve dhe as dinjiteti i secilit, ndërsa barriera të reja janë ngritur për arsye të lidhura me racën, me besimin me opinionet politike apo me bindje të tjera. Prandaj, të mos reshtë angazhimi i përbashkët për të nxitur e përcaktuar më mirë të drejtat e njeriut, dhe të intensifikohet përpjekja për të garantuar respektimin e tyre. I shoqëroj këto urime me lutjen që Hyji, Ati i të gjithë njerëzve, të bëjë që të ndërtojmë një botë ku çdo qenie njerëzore të ndihet i pranuar me dinjitet të plotë, dhe ku marrëdhëniet mes individëve dhe mes popujve të rregullohen prej respektit, prej dialogut dhe prej solidaritetit. Të gjithëve u jap Bekimin tim.

Nga Osservatore Romano

 titujt kryesore

webmaster