DEKLARATË E KONFERENCËS IPESHKVNORE TE SHQIPERISE

MBI MARTESAT MES HOMOSEKSUALËVE

Gjatë ditëve të fundit kemi dëgjuar për mundësinë që Kuvendi të diskutojë dhe ndoshta ta miratojë ligjin për të ashtuquajturën “martesë” mes homoseksualëve. E dimë se shumë njerëz, që u përkasin besimeve të ndryshme, janë shprehur kundër kësaj ideje. Ne ipeshkvijtë e Kishës Katolike në Shqipëri, nuk mund të heshtim përpara një diskutimi të tillë, të shtyrë jo vetëm nga besimi ynë i krishterë, por edhe nga angazhimi ynë për një shoqëri të fortë e të shëndoshë.

Në të kaluarën familja shqiptare ka qenë model për familjet në shumë vende të tjera. Fatkeqësisht, në këto njëzet vite të fundit është rritur numri i divorceve dhe i mosbesnikërisë martesore. Ky ishte një nga shqetësimet tona që na detyruan t'ju shkruajmë Letrën drejtuar Familjes, në shkurt të këtij viti. Kisha, ashtu si edhe Shteti, e ka për detyrë të mbrojë dinjitetin e jetës martesore dhe të familjes.

Pikërisht për këtë arsye u shqetësuam shumë kur dëgjuam në lajme për një projekt ligj për miratim në Kuvend, që do të pranojë “martesë” mes homoseksualëve. Respekti ynë ndaj dinjitetit të martesës na detyron të flasim qartë kundër një propozimi të tillë.

Ne nuk duam të flasim për pasojat sociale që një vendim i tillë mund të ketë në vendin tonë – pasoja që do të dalin më shumë në pah pas një kohe të gjatë, veçanërisht kur u jepet këtyre bashkimeve, të të njëjtës gjini e drejta për të birësuar fëmijë. Duam vetëm, këtu, të shtjellojmë shkurtimisht çka na mëson Fjala e Zotit, për sa i përket krijimit të njeriut.

Në faqet e para të Biblës ku flitet për krijimin, lexojmë se Zoti “e krijoi njeriun në përngjasimin e vet, e krijoi në përngjasimin e Hyjit, i krijoi mashkull e femër”, dhe pastaj i bekoi duke thënë: “Shtohuni e shumohuni e mbusheni tokën”  (Zan 1, 27-28). Lexojmë gjithashtu (Zan 2, 18.22-24) se, pasi  Zoti e krijoi burrin, tha: “Nuk është mirë që burri të jetë vetëm: do t'ia bëj një ndihmë që t'i përngjajë”. Dhe pastaj, në një mënyrë metaforike, flitet për krijimin e gruas: “Zoti Hyj i lëshoi njeriut një gjumë të rëndë. Pasi e zuri gjumi, ia nxori një brinjë dhe vendin e saj e mbushi me mish”. Në këtë mënyrë tregohet se gruaja është e së njëjtës natyre si burri. Prandaj burri klithi: “Kjo tash është ashti i eshtrave të mi dhe mishi i mishit tim! Le të quhet grua sepse kjo u mor nga burri”. Pas kësaj kemi edhe përkufizimin e martesës me këto fjalë: “Burri do ta lërë të atin dhe t'ëmën e vet dhe do të jetojë bashkë me gruan e vet e do të bëhen një trup i vetëm”.

Mjaftojnë këto fjalë për të kuptuar çfarë domethënie kishte, dhe ende ka, martesa në planin e Hyjit. Njeriu, i krijuar “në përngjasimin e Hyjit”, është “mashkull e femër”. Gruaja është e të njëjtit dinjitet si burri. Të dy, si dy persona të barabartë, bashkohen në martesë, duke formuar “një trup të vetëm”. Prandaj dallimi gjinor është sipas planit të Krijuesit, duke marrë parasysh bashkimin e tyre në martesë, që përfshin edhe mundësinë për lindjen e fëmijëve (që, natyrisht, përjashtohet në rast të “martesës” mes homoseksualëve).

Në çdo kohë, në çdo kulturë, dhe në çdo besim martesa ka qenë përkufizuar si bashkimi plotë mes burrit dhe gruas. Asnjë parlament nuk ka kompetencë të ndryshojë këtë përkufizim. Atëherë, në saje të së vërtetës, të mos guxojmë ta quajmë “martesë” një bashkim mes dy personave të së njëjtës gjinie as të themi se kjo është një e drejtë. Nuk mund të jetë një e drejtë një sjellje që nuk i përket natyrës së vërtetë të njeriut dhe që nuk është për të mirën e tij dhe të shoqërisë.

E mbështetur në Fjalën e Zotit, Kisha mëson se veprimet homoseksuale janë thelbësisht të çrregullta. Megjithatë homoseksualët duhet të pranohen me respekt, dhemshuri dhe ndjeshmëri; çdo shenjë diskriminuese ndaj tyre duhet të evitohet. (Katekizmi i Kishës Katolike, nn. 2357-2358).

Ne u bëjmë thirrje përfaqësuesve tanë në Parlament, pavarësisht nga besimi dhe nga përkatësia partiake, mbi të gjitha të kenë parasysh të mirën e shoqërisë sonë. Sepse bërthama që e përbën shoqërinë nuk është individi, por bashkësia familjare. Jo çdo risi është një përparim. Mos të gabojmë duke menduar se, me miratimin e një ligji në favor të “martesës” mes të njëjtës gjini, do të dalim para botës si një vend i përparuar. Prandaj le të mbrojmë vlerat etike që garantojnë një familje të fortë, dhe atëherë do të kemi edhe një shoqëri të shëndoshë.

Lusim Zotin që të ndriçojë mendjet e të gjithë atyre që kanë përgjegjësinë e miratimit të ligjeve, që ato mos të bien në kundërshtim me Ligjet e Zotit dhe as me traditën e shëndoshë famljare në vendin tonë.

Tiranë, e dhënë sot më 6 gusht 2009

Ipeshkvijtë e Kishës Katolikë në Shqipëri

    titujt kryesore

webmaster