VIZITA BARITORE NË BARDHAJ

   Më 15 mars, pasdite, imzot Angelo Massafra, arqipeshkëv i dioqezës Shkodër-Pult filloi vizitën e vet baritore në fshatin e Bardhajve ku punojnë meshtarët e shën Luigj Oriones dhe motrat oblate të Zojës Rruzare. Ky fshat i ndërtuar vonë është i banuar krejtësisht prej katolikësh të zbritur nga malet e Dukagjinit, nga zona e Tropojës dhe ajo e Pukës. Është një bashkësi heterogjene e përbërë nga familje që vijnë prej shumë fshatrave dhe zonave të ndryshme, ende në fazë sistemimi. Disa banojnë këtu tashmë prej vitesh, të tjerët prej pak muajsh, të tjerë janë duke mbërritur. Papunësia është e madhe dhe po ashtu edhe emigrimi drejt Greqisë dhe Italisë. Për të krijuar një bashkësi duhet punuar shumë dhe do të duhet ende shumë kohë e durim por terreni është i mirë dhe premton fryte të mira feje e dashurie.

   Takimi i parë u është kushtuar fëmijëve që ndjekin katekizmin e përgatitjes për sakramente, janë rreth 250 dhe e kanë mbushur kishën me një entuziazëm të gëzueshëm. Disa prej tyre, në emër të të gjithëve, kanë lexuar një përshëndetje dhe i kanë dhuruar një tufë të bukur lulesh ipeshkvit, i cili e ka vendosur atë te këmbët e Zojës Rruzare së cilës i është kushtuar kisha.

   Pas një katekeze të alternuar me këngë dhe pyetje që e kanë bërë më interesante atë, mbi temat e dëshmisë së krishterë që çdo fëmijë është i thirrur të japë në mjedisin ku jeton, dhe pasi është folur për thirrjen në meshtari e në jetë rregulltare, u zhvendosëm të gjithë në orator e në fushën e futbollit të vogël. Arqipeshkvi dha shkelmin e fillimit të turneut “Don Orione” mes dy skuadrave të gatshme për të luftuar për fitore dhe me nxitjen e shumë spektatorëve. Shpërndarja e karameleve për të gjithë mbylli ditën e parë. Dita e dytë, e premte 16 mars, ka qenë shumë e dendur dhe e pasur me takime. Vizita e parë i është rezervuar shkollës profesionale Don Orione përbri kishës, e dyta shkollës nëntëvjeçare të fshatit dhe në përfundim të paradites qe vizita në kopshtin e motrave. Fëmijët, profesorët dhe edukatorët ishin shumë të kënaqur që mikpritën dhe dëgjuan ipeshkvin i cili kishte ardhur për t’i vizituar, bekuar e nxitur realitetet edukative të pranishme në atë territor.

   Kudo u përgatitën letra përshëndetjeje, valle popullore, këngë e drama të vogla të vëna në skenë prej nxënësve të cilët i bënë më të gëzueshme momentet e vizitës. Pasdite Udha e Kryqit me shumë besimtarë është bërë në varrezat e fshatit. Imzot Massafra, i shoqëruar nga atë Giuseppe De Guglielmo, famullitar i bashkësisë, komentoi ndalesat e ndryshme duke i nxitur të gjithë që të ndiqnin Krishtin zemërbutë e të përvuajtur. E shtuna pasdite, 17 mars, iu kushtua një fshati tjetër, 3 km larg, që quhet Bardhanjor. Janë familje që banojnë e punojnë këtu prej shumë vitesh dhe përbëjnë një bërthamë kompakte. Mesha e shenjtë u ndoq prej takimit me njerëzit të cilët kërkuan një kishë, sepse prej vitesh kremtohet në një shtëpi të vjetër që është pronë e kishës. Arqipeshkvi e mori shënim këtë kërkesë të cilën e quan të drejtë, edhe pse për momentin nuk mund të realizohet sepse ka përparësi të tjerë, por ndërkohë i ka ftuar të gjithë të formojnë një bashkësi të bukur që lutet, dëgjon fjalën e Hyjit dhe kremton eukaristinë. Në mënyrë të veçantë i ka ftuar burrat ta ndjekin më shumë kishën sepse shpesh nuk shihen.

   Të dielën, më 18 mars, qe kremtimi solemn në Bardhaj. Së pari ipeshkvi bekoi këmbanat e montuara prej pak ditësh që me tingujt e tyre të kumbueshëm, i ftojnë njerëzit në rite. Kisha ishte e mbushur plot me besimtarë që kishin ardhur për të dëgjuar bariun që po vizitonte këtë bashkësi. Vlera e pagëzimit, zbatimi i urdhërimeve (të gjithave), respektimi i personave dhe familja janë katër pikat që arqipeshkvi paraqiti dhe propozoi kudo së bashku me temën e mëshirës të nxjerrë prej ungjillit të ditës me shëmbëlltyrën e “Djalit plangprishës”. Pasdite takimi me të rinjtë përfundoi vizitën baritore. Menjëherë erdhi vetvetishëm krahasimi me atë të bërë para 5 vjetësh, në vitin 2002, në të njëjtën periudhë, nga 17 deri më 19 mars. Atëherë u kremtua në oborr sepse kisha nuk ekzistonte, kishte vetëm një kasolle tullash dhe llamarinash që ishte frigorifer në dimër e furrë në verë, sa për të thënë se nuk ishim përjashta dhe që nuk mbante më shumë se 150 vetë. Që nga 7 tetori 2006 kemi gati një katedrale që çdo të diel mbushet me besimtarë. Nuk kishte orator, as qendër rinore, as shkollë profesionale e as shkollë 9-vjeçare publike, e cila u përurua në shtator 2006. Edhe varreza, me ndihmën e disa bamirësve, është rrethuar e rregulluar, tani mungon vetëm kapela, projekti për të cilën është paraqitur e bekuar prej arqipeshkvit. Më parë mesha e shenjtë kremtohej vetëm një herë në javë, tani çdo ditë. Vërtet Zoti ka bërë gjëra të mëdha për këtë bashkësi që deri pak kohë më parë nuk kishte asgjë dhe kishte një nam shumë të keq në të gjithë zonën. Bashkësia është duke u rritur edhe shpirtërisht, janë të shumtë ata që përgatiten për sakramente, që ndjekin vazhdimisht meshën e të dielës, prindërit e fëmijët po fillojnë ta çmojnë më shumë rëndësinë e arsimit, të kulturës, gati të gjithë djemtë e vajzat në moshën e detyruar shkojnë në shkollë dhe një grup i mirë ndjek edhe shkollën e mesme. Të gjithë janë më të shoqërueshëm e të qetë. Ecja që duhet bërë është ende e gjatë, por me ndihmën e Hyjit dhe ndërmjetësimin e Zojës Rruzare e të Shën Luigj Oriones themi “Të falemi Mari e përpara”. Faleminderit, imzot, për bekimet, fjalët dhe nxitjen që vizita juaj na ka dhënë.

Don Rolando Reda, orionin

titujt kryesore

webmaster