Permbytja ne Velipoje

“Faleminders Zotit që kena pshtue në njerëz! Të gjitha të tjerat shkojnë e vijnë!”

 Ky ishte refreni që dilte, jo pa entuziazëm e shpresë, nga goja e shumë banorëve të Velipojës gjatë ditëve të përmbytjes. Përballë një furie uji të paparë më parë në këtë sasi, siç shpreheshin disa nga banorët më të moshuar, u gjetën shumë familje të kësaj Famullie.

Të shikoje shtëpitë e lagjes Çobaj të mbuluara nga uji deri në çati dukej vërtet si diçka apokaliptike, imazh i “Luginës së vdekjes”.  Përballë një imazhi të tillë “mortor” njerëzit e thjeshtë, bijtë e bijat e Krishtit gjenin forcën për të ruajtur besimin dhe shpresën se do të bëhet më mirë. Të gjithë, edhe pse përballë një pamjeje të tillë, falënderonin pa pushim Zotin për shpëtimin e çdo jete njerëzore.

Pasojat e kësaj katastrofe natyrore u ndien në gjithë këtë Famulli, një ndër më të mëdhatë e Arkidioqezës sonë. E krejt zona, me rreth nëntë mijë banorë,  mbeti krejtësisht e izoluar për disa ditë. Vështirësia më e madhe qe ajo e komunikimit me qytetin në raste urgjencash shëndetësore. Për disa ditë komunikimi është mundësuar vetëm nëpërmjet helikopterëve. Vështirësia tjetër është ndierë fuqishëm në mënyrë të veçantë nga banorët e Lurzit, Lagja Çoban, fshati Ças dhe Baks-Rrjoll. Më konkretisht, familjet e prekura nga uji janë më shumë se pesëdhjetë, ndër këto 18 kanë pësuar një përmbytje prej 2 m ujë në ambientet e shtëpisë. Dëmet e tjera janë të konsiderueshme, sidomos në lëndët ushqimore për bagëti. Këto fshatra jetojnë kryesisht nga të ardhurat nga emigracioni si dhe nga blegtoria.

Në një situatë të tillë nevojitej një ndërhyrje urgjente. Qe nga ditët e para të kësaj dukurie erdhën edhe kontributet e para. Edhe ne si famulli ofruam kontributin tonë, duke vënë në dispozicion mjetet e famullisë si dhe ambientet e saj për strehimin e familjeve më në vështirësi  si dhe për magazinimin dhe shpërndarjen e materialeve të ndryshme humanitare të ardhura për këtë emergjence. Si famulli kemi ofruar bukën e përditshme falas për 75 familje për një periudhë prej një muaji e gjysmë, kuptohet për familjet e prekura nga uji, si dhe për ata më në vështirësi.  Në këtë pikë gjej rast të falënderoj Karitasin Shqiptar, atë Dioqezan, motrat Marcelline të Sarandës po ashtu edhe Qendrën Kolping të Shkodrës, për ndihmën e ofruar.

Dom Vlash Palaj

 titujt kryesore

webmaster