JUNIORET SHQIPTARE NË MEGJUGORJE

Me datën 30 prill një grup junioresh të 9 kongregatave të ndryshme që veprojnë në Shqipëri, Kosovë e Mal të Zi shtegtuam drejt Bosnjës.

Me datën 30 prill në drekë kemi arritur në Megjugorje. Pasdite kemi shtegtuar drejt kodrës së Zojës - vendi ku thuhet se është shfaqur Zoja.

Atë Fran Dushaj  na ka përcjellë me  meditime dhe shpjegime të ndryshme. Ai vend të fliste vetë për mrekullinë e madhe dhe për shumë mrekulli të tjera që kanë ndodhur aty. Rruga sa e vështirë dhe plot me gurë ishte e mbushur plot me njerëz dhe ajo që na ka bërë më shumë përshtypje ishin të rinjtë që, zbathur dhe me rruzare në dorë, e përshkonin atë. Gjatë rrugës  kishte  pllaka të ndryshme që paraqitnin momentet kryesore të jetës së

Zojës, Nënës sonë. Në lutje e përshkuam edhe ne këtë rrugë duke i ofruar Zojës edhe popullin tonë që ajo të ndërmjetësonte për të gjithë.

Të nesërmen në mëngjes herët kemi përjetuar mundimet e Jezusit duke përshkuar udhën e Kryqit gjatë rrugës për në kodrën e Kryqit. Grupe të ndryshme të ardhura nga e gjithë bota e përshkonin këtë rrugë dhe secili lutej në gjuhën e vet amtare e, padyshim, edhe ne kemi kujtuar mundimet e Zotit tonë Jezusit në gjuhën shqipe të drejtuara nga meditimet e disa junioreve.

Nga maja e malit ku ishte i vendosur Kryqi shihej i gjithë qyteti ku shtëpitë ishin të vendosura anash dhe gjithë fushat në mes. Qyteti merrte kështu pamjen e një unaze dhe jo rastësisht njerëzit e quanin Unaza e Zojës.

Këto janë momentet që kemi përjetuar në lutje, por Megjugorja na paraqet edhe mrekullitë e shumta që kanë ndodhur në atë vend. Ishin pikërisht  momentet që kemi kaluar me djem dhe vajza që e kanë përjetuar mrekullinë në jetën e tyre. Të droguar,  njerëz që nuk kanë pasur asnjë shpresë më në jetën e tyre janë të mbledhur në shtëpi të quajtura Çenakull, shtëpi të cilat janë themeluar nga motër Elvira pikërisht për të rinj në vështirësi të tilla.

Të rinj të ardhur nga e gjithë bota kanë përjetuar këtu “Terapinë e Zojës” d.m.th. ndërmjetësinë e Zojës duke arritur edhe shërimin e plotë. Dhe jo vetëm kaq: ishin ato që kanë përjetuar shërimin që tani po ndihmonin të tjerët. Gjithashtu kishte edhe shtëpinë e jetimëve të themeluar nga  Atë Slafko Barbariq “Fshati i Nënës” për të ndihmuar jetimët e mbetur nga lufta.

Aty takuam edhe një vajzë shqiptare e cila kishte përjetuar kthimin dhe shërimin pikërisht në shtëpinë Çenakull. Dëshmia e saj na tregoi qartë për mrekullinë që ajo kishte përjetuar. 10 vjet konsumuese e drogës tani është bërë një dëshmitare e gjallë e mrekullive të ndodhura me ndërmjetësinë e Zojës së Megjugorjes. Këto dhe momente të tjera që kemi përjetuar në Megjugorje na kanë paraqitur në mënyrë të prekshme dhe të pashme mrekullitë që po ndodhin edhe në ditët tona . Mjafton të lëshohemi në dorë të Nënës sonë dhe çdo gjë e mirë do të arrihet. Ne junioret i falënderojmë përzemërsisht të gjithë ato që na e mundësuan këtë shtegtim.

Motrat Juniore

titujt kryesore

webmaster