|
NDËRROI JETË ATË FRANCESCO BOTTA S.I.
Vdekja e Atë Francesco Botta na prek dhe do të lërë një kujtim
tek të gjithë ata që e kanë njohur. Gjatë sëmundjes së tij qenë
të dukshme shenjat e qetësisë, vendosmëria, këmbëngulja,
përshpirtëria, ndjenja e detyrës deri në çastin e fundit.
Udhëtimi i tij kohët e fundit në Tokën e Shenjtë, i ndërprerë
për shkak të një përkeqësimi të sëmundjes, udhëtimi i tij akoma
më i vonët në Rumani, për të vizituar Shtëpinë - Familje, për të
cilën
kujdesej
personalisht, por edhe ky i ndërprerë para kohe, janë shfaqjet e
jashtme të vullnetit të tij për të mos hequr dorë deri sa kjo të
ishte për të e mundur.
Ai ishte njeri
shumë bujar me aftësi të theksuara apostolike, marrëdhëniesh dhe
komunikimi.
Atë Francesco
Botta u lind në Santulussurgiu (OR), më 29 tetor 1937 dhe në
moshën 18 vjeçare hyri në Shoqërinë e Jezusit. Formimi i tij si
jezuit u krye në Avigliano, Lonigo, Gallarate, Cuneo, Napoli,
Ciampino.
Veprimtarinë e tij
apostolike e filloi me organizatën CVX (Bashkësi të Jetës së
Krishterë) që në krijimin e saj dhe nga viti 1978 deri në vitin
1987 qe asistenti kombëtar.
Një tjetër
kontribut të rëndësishëm e ka dhënë gjatë periudhës 1987 - 1996
si Rektor i Seminarit Ndër-rajonal të Napolit.
Në Shqipëri, 1995
- 2001, ka qenë edhe delegat i Atit Provincial. Përveçse mësoi
shqipen gjatë qëndrimit të tij në Shqipëri, gjatë kohës që kjo
kalonte një çast të vështirë gjatë vitit 1997, prania e tij pati
rëndësi si për bashkësinë e jezuitëve ashtu edhe për mbarë
bashkësinë e besimtarëve mes të cilëve jezuitët kryejnë misionin
e tyre.
Ai u emërua Epror
rajonal i Italisë Qendrore, por pas një viti ai mendoi se detyra
e tij ishte të kthehej dhe të ishte i pranishëm në Shqipëri. Pra
ai u zëvendësua si Epror rajonal dhe u kthye në Shqipëri për
t'iu gjendur pranë popullit shqiptar, ipeshkvit të Tiranës dhe
bashkëvëllezërve të tij. Pasi përfundoi kjo periudhë, në vitin
2001 ai kaloi në Cagliari, në rezidencën San Michele, si Epror,
Asistent dhe Promotor Rajonal për organizatat katolike CVX dhe
MEG. Pas kësaj iu besua një tjetër detyrë e rëndësishme në Romë,
si Rektor i Institutit Massimo që nga viti 2005.
Hyri në Shtëpinë e
Atit të amshuar më 8 maj 2008 në orën 23.30, në Romë, në vitin e
72-të të jetës, vitin e tij të 53-të si jezuit. Varrimi i tij
bë në Institutin Massimo në Romë, më 11 maj, në orën 14.30.
Mesha u kremtua në
Tiranë, në Kishën e Zemrës së Krishtit, ditën e shtunë, më 10
maj, në orën 18.00.
Le ta kujtojmë atë
në lutjet tona.
Eterit Jezuitë
titujt kryesore |