Më 8 maj 2009 Papa Benedikti XVI u nis për në Lindjen e Mesme, në Tokën e Shenjtë: shtegtimi i Papës në vemjet ku Jezusi lindi, jetoi, vdiq dhe u ngjall është gjithmonë një ngjarje e jashtëzakonshme. Ky shtegtim ka pasur një rëndësi të madhe shpirtërore, fetare, politike, ndërfetare dhe ekumenike. Papa ka vizituar Krerët e Shteteve, Xhamin në Amman dhe në Jerusalem, duke takuar shumë përfaqësues Islamikë. Ka qenë Në Murin e qarjes dhe në Mauzoleumin e Holokaustit, duke takuar përgjegjësit e Bashkësisë Hebraike.

Krishterimi, Hebraizmi dhe Islami, janë tre besime që në Jerusalem kanë pikën e tyre të referimit. Por nuk ka paqe në Jerusalem!

Papa Benedikti XVI ka qenë lajmëtar i pajtimit. Lexuesi mund të gjejë në vijim tre fjalime të Papës në largimin e tij  nga tre Shtetet ku ka qenë: Jordani- Gaza - Izrael.

NË AMMAN – JORDANI

ërshëndetja e fundit e Papës në Aeroportin Ndërkombëtar Queen Alia – Amman më 11 maj 2009

Madhëri, Shkëlqesi, të dashur Miq,

ndërsa po përgatitem për etapën tjetër të shtegtimit tim në tokat e Biblës, dëshiroj t'ju falënderoj të gjithëve ju për mikpritjen e ngrohtë që më është bërë në Jordani këto ditë. Falënderoj Madhërinë e Tij Mbretin Abdullah II që më ka ftuar të vizitoj Mbretërinë Ashemite, për mikpritjen e tij dhe fjalët e tij të sjellshme. Shpreh edhe vlerësimin tim për punën e madhe të bërë me qëllim që të bëhej e mundur vizita ime dhe të sigurohej zhvillimi i rregullt i takimeve të ndryshme e kremtimeve që janë bërë. Autoritetet publike, të ndihmuara prej një numri të madh vullnetarësh, kanë punuar gjatë dhe me këmbëngulje për t'i drejtuar turmat e për të organizuar ngjarjet e ndryshme. Mbulimi i mass-mediave u ka lejuar personave të panumërt që të ndjekin kremtimet, edhe pse nuk kanë mundur të jenë fizikisht të pranishëm. Ndërsa i falënderoj ata që e kanë bërë të mundur këtë, dëshiroj t'u jap një falënderim të veçantë të gjithë atyre që janë duke dëgjuar radion apo duke parë televizionin, sidomos të sëmurëve dhe atyre që janë të detyruar të rrinë në shtëpi.

Ka qenë një gëzim i veçantë për mua të jem i pranishëm në fillimin e nismave të shumta e të rëndësishme të nxitura prej bashkësisë katolike këtu në Jordani. Krahu i ri i Qendrës Regina Pacis do të hapë mundësi konkrete për t'u dhënë shpresë atyre që luftojnë me vështirësi të llojeve të ndryshme dhe familjeve të tyre. Dy kishat që do të ndërtohen në Betani do t'ua bëjnë të mundur bashkësive përkatëse mikpritjen e shtegtarëve dhe nxitjen e rritjes shpirtërore të atyre që do të luten në atë vend të shenjtë. Universiteti i Madabas duhet t'i japë një ndihmesë veçanërisht të rëndësishme bashkësisë më të gjerë, duke formuar të rinj të traditave të ndryshme në kompetencat që do t'i aftësojnë për ta modeluar të ardhmen e shoqërisë civile. Të gjithë atyre që janë të angazhuar në këto projekte u bëj urimet më të mira dhe premtimin e lutjeve të mia.

Një ditë veçanërisht e ndritshme mes atyre që jam duke jetuar ka qenë ajo e vizitës sime në xhaminë al-Hussein bin-talal, ku kam pasur kënaqësinë të takoj krerët myslimanë së bashku me anëtarët e Trupave diplomatikë dhe Rektorët e Universitetit. Do të dëshiroja t'i nxisja të gjithë jordanezët, si të krishterët ashtu edhe myslimanët, që të ndërtojnë mbi themelet e qëndrueshme të tolerancës fetare që i bën anëtarët e bashkësive të ndryshme të aftë të jetojnë së bashku në paqe dhe respekt të ndërsjellë. Madhëria e Tij Mbreti ka qenë shumë aktiv në nxitjen e dialogut ndërfetar dhe dëshiroj të theksoj se sa i çmuar është angazhimi i tij në lidhje me këtë. Me mirënjohje vë në dukje edhe konsideratën e veçantë që ai tregon ndaj bashkësisë së krishterë të Jordanisë. Ky shpirt hapjeje jo vetëm i ndihmon anëtarët e bashkësive të ndryshme etnike në këtë Vend që të jetojnë së bashku në paqe e mirëkuptim, por ka ndihmuar edhe në nismat politike largpamëse të Jordanisë për të ndërtuar paqen në të gjithë Lindjen e Mesme.

Të dashur Miq, sikurse e dini, në Jordani kam ardhur sidomos si shenjta dhe momentet e lutjes që kemi kremtuar së bashku. Edhe një herë dëshiroj të shpreh vlerësimin e gjithë Kishës ndaj atyre që i ruajnë vendet e shtegtimit në këtë tokë dhe dëshiroj të falënderoj edhe personat e shumtë që kanë ndihmuar në përgatitjen e Mbrëmësores së të Shtunës në Katedralen e shën Gjergjit dhe të Meshës së djeshme në Stadiumin Ndërkombëtar. Ka qenë vërtet një gëzim për mua të përjetoj këto kremtime Pashkvore me besimtarë katolikë të traditave të ndryshme, të bashkuar në njësinë e Kishës dhe në dëshminë e tyre të Krishtit. I nxis të gjithë së bashku që t'i mbeten besnikë angazhimit të tyre pagëzimor, duke kujtuar se vetë Krishti e ka marrë pagëzimin prej Gjonit në ujërat e lumit Jordan.

Duke u ndarë prej jush, dëshiroj ta dini se unë e mbaj në zemër popullin e Mbretërisë Ashemite dhe të gjithë ata që jetojnë në këtë zonë. Lutem që të keni gëzimin e paqes dhe të prosperitetit, tani dhe për të gjitha breznitë e ardhshme. Edhe një herë, faleminderit. Dhe Zoti ju bekoftë të gjithëve!

NË BETLEHEM – GAZA

Përshëndetja e fundit e Papës në oborrin e Pallatit Presidencial më 13 maj 2009

Zoti President,

Të dashur Miq,

ju falënderoj për mirësjelljen e madhe që keni treguar ndaj meje këtë ditë që kalova në shoqërinë tuaj, këtu në Territoret Palestineze. I jam mirënjohës Presidentit, Zotëri Mahmoud Abbas, për mikpritjen e tij dhe për fjalët e tij të mirësjellta. Ishte një emocion i madh për mua të dëgjoj edhe dëshmitë e banorëve që na kanë folur për kushtet e jetës këtu në Zonën Perëndimore dhe në Gaza. Ju siguroj të gjithëve ju se ju mbaj në zemrën time dhe dëshiroj të shoh paqe e ripajtim në këto toka të munduara.

Ka qenë me të vërtetë njëra ndër ditët më të paharruara, që kur kam arritur në Betlehem sot në mëngjes, dhe kam pasur gëzimin të kremtoj Meshën me një shumicë të madhe besimtarësh në vendin ku ka lindur Jezu Krishti, drita e kombeve dhe shpresa e botës. Pashë kujdesin që u kushtohet fëmijëve të sotëm në Caritas Baby Hospital. Me dhimbje pashë situatën e refugjatëve që, si Familja e Shenjtë, u është dashur t'i braktisin shtëpitë e tyre. Dhe pashë murin që gjendet në territoret tuaja, i cili ndan fqinjët e familjet, rrethon fushën e afërt dhe fsheh një pjesë të madhe të Betlehemit.

Megjithëse muret mund të ndërtohen lehtë, të gjithë e dimë se ata nuk zgjasin për gjithmonë. Mund të shemben. Por, para së gjithash është e nevojshme të hiqen muret që ne ndërtojmë përreth zemrave tona, barrierat që ngrejmë kundër të afërmit tonë. Ja se përse, në fjalët e mia përmbyllëse, dua të bëj një thirrje të përtërirë për hapje dhe shpirtmadhësi, që t'i jepet fund mostolerancës dhe përjashtimit. Nuk ka rëndësi se sa i patrajtueshëm dhe rrënjësisht i rrënjosur mund të duket një konflikt, ka gjithmonë arsye për të shpresuar se ai do të mund të zgjidhet, se përpjekjet e durueshme dhe këmbëngulëse të atyre që veprojnë për paqen dhe pajtimin, në fund do të sjellin fryte. Urimi im i gjallë për ju, popull i Palestinës, është që kjo të ndodhë shpejt, dhe që ju më në fund të mund të gëzoni paqen, lirinë dhe stabilitetin që ju kanë munguar për kaq shumë kohë.

Ju siguroj se do të shfrytëzoj çdo mundësi për t'i nxitur ata që janë të përfshirë në bisedimet e paqes që të punojnë për një zgjidhje të drejtë që respekton aspiratat e ligjshme të të dy palëve, izraelianëve dhe palestinezëve. Si hap të rëndësishëm në këtë drejtim, Selia e Shenjtë dëshiron që shpejt, në marrëveshje me Autoritetin Palestinez, të caktojë Komisionin e Dyanshëm të Përhershëm që është përvijuar në Marrëveshjen bazë, të firmosur në Vatikan më 15 shkurt 2000 (krh. Marrëveshja bazë mes Selisë së Shenjtë dhe Organizatës për Çlirimin e Palestinës, neni 9).

Zoti President, të dashur Miq, edhe një herë ju falënderoj dhe të gjithëve ju besoj mbrojtjes së të Gjithëpushtetshmit. Hyji e ktheftë shikimin e vet plot dashuri mbi secilin prej jush, mbi familjet tuaja dhe mbi të gjithë ata që i keni për zemër. Ai e bekoftë popullin palestinez me paqe.

NË TEL AVIV – IZRAEL

Përshëndetja e fundit e Papës në Aeroportin Ndërkombëtar Ben Gurion – Tel Aviv,  e premte më 15 maj 2009

Zoti President,

Zoti Kryeministër,

Shkëlqesi, Zonja dhe Zotërinj,

Ndërsa po përgatitem të kthehem në Romë, dëshiroj të bashkëndaj me ju disa përshtypje të forta që ky shtegtim në Tokën e Shenjtë ka ngjallur në mua. Kam pasur bisedime të frytshme me autoritetet civile qoftë në Izrael qoftë në Territoret Palestineze, dhe kam asistuar në përpjekjet e mëdha që të dy qeveritë bëjnë për të garantuar mirëqenien e popullit. Kam takuar përgjegjës të Kishës katolike në Tokën e Shenjtë dhe kam ndier gëzim duke parë mënyrën me të cilën veprojnë së bashku për t'u kujdesur për grigjën e Zotit. Kam pasur edhe mundësinë të takoj përgjegjës të Kishave të ndryshme të krishtera, të bashkësive kishtare dhe të besimeve të tjera në Tokën e Shenjtë. Kjo tokë faktikisht është një terren pjellor për ekumenizmin dhe për dialogun ndërfetar. Lutem që larmia e pasur e dëshmive fetare të pranishme në këtë zonë të sjellë fryte të një kuptimi dhe të një respekti të ndërsjellë gjithnjë në rritje.

Zotëri President, ju dhe unë kemi mbjellë një pemë ulliri pranë banesës suaj ditën e arritjes sime në Izrael. Sikurse e dini, pema e ullirit është një shëmbëlltyrë që shën Pali përdor për të përshkruar marrëdhënien shumë të ngushtë mes të krishterëve dhe hebrenjve. Në Letrën drejtuar Romakëve, Pali përshkruan mënyrën me të cilën Kisha e paganëve është si një ulli i egër i shartuar në një ulli të kultivuar që është Populli i Besëlidhjes (krh. 11, 17-24). Na ushqejnë të njëjtat rrënjë shpirtërore. Takohemi si vëllezër, që, nganjëherë, gjatë historisë sonë, kanë pasur një marrëdhënie të tendosur, por që tani janë vendosmërisht të angazhuar për të ndërtuar ura miqësie të qëndrueshme.

Ceremoninë pranë Pallatit Presidencial e ka pasuar njëri ndër momentet më solemne të qëndrimit tim në Izrael, vizita ime në Memorialin e Holokaustit “Yad Vashem”, ku kam takuar disa të mbijetuar që kanë vuajtur prej të këqijave të Shoah-ut. Ato takime thellësisht prekës më kanë kujtuar vizitën e tri vjetëve më parë në kampin e përqendrimit të Aushvicit, ku aq shumë hebrenj, nëna, baballarë, bashkëshortë, bashkëshorte, vëllezër, motra, miq, qenë vrarë në mënyrë brutale nën një regjim pa Zot që përhapte një ideologji antisemitizmi dhe urrejtjeje. Ai kapitull i llahtarshëm i historisë nuk duhet harruar apo mohuar kurrë. Përkundrazi, ato kujtime të trishtuara do të duhej ta përforconin vendosmërinë tonë për t'u afruar me njëri-tjetrin si degë të të njëjtës pemë ulliri, të ushqyera prej të njëjtave rrënjë dhe të bashkuar prej dashurisë vëllazërore.

Zoti President, ju falënderoj për ngrohtësinë e mikpritjes suaj, shumë të çmuar, dhe dëshiroj të kujtoj se kam ardhur ta vizitoj këtë Vend si mik i izraelianëve dhe si mik i popullit palestinez. Miqve u pëlqen të kalojnë kohë në shoqëri të njëri-tjetrit dhe ndiejnë një turbullim të thellë kur shohin vuajtjen e ndërsjellë. Asnjë mik i izraelianëve dhe i palestinezëve nuk mund të mos vërejë me trishtim tensionin e vazhdueshëm mes popujve tuaj. Asnjë mik nuk mund të mos qajë për vuajtjen dhe humbjen e jetëve që të dy popujt kanë pësuar në gjashtë dhjetëvjeçarët e fundit. Më lejoni t'ia bëj këtë thirrje të gjithë njerëzve të këtyre tokave: Kurrë më gjakderdhje! Kurrë më luftime! Kurrë më terrorizëm! Kurrë më luftëra! Përkundrazi, të mundohemi ta prishim rrethin vicioz të dhunës! Le të bëjmë që të ketë një paqe të qëndrueshme të bazuar në drejësinë, që të ketë pajtim dhe shërim të përnjëmendtë! Që të njihet universalisht se Shteti i Izraelit ka të drejtën të ekzistojë dhe të gëzojë paqen e sigurinë brenda kufijve të njohur në nivel ndërkombëtar! Të pranohet po ashtu se populli palestinez ka të drejtën për një atdhe të pavarur e sovran, të jetojë me dinjitet dhe të udhëtojë lirisht! Bëni që zgjidhja e dy-shteteve të bëhet realitet, të mos mbetet një ëndërr! Le të bëjmë që paqja të përhapet në këto toka! Që ato të jenë “drita e kombeve” (Is 42,6), kështu që t'u sjellin shpresë edhe shumë zonave të tjera të goditura prej konfliktit!

Gjatë vizitës sime në këto toka, njëra prej shëmbëlltyrave më të trishtuara për mua ka qenë ajo e murit. Duke kaluar pranë tij, jam lutur për një të ardhme në të cilën popujt e Tokës së Shenjtë të mund të jetojnë së bashku në paqe e në harmoni pa nevojën për këto mjete sigurie e ndarjeje, por duke e respektuar njëri-tjetrin, duke pasur besim në njëri-tjetrin dhe duke hequr dorë prej të gjitha formave të dhunës e të agresionit. Zoti President, e di se sa e vështirë do të jetë të arrihet ky objektiv. E di se sa e vështirë është detyra juaj dhe ajo e Autoritetit Palestinez. Megjithatë, ju siguroj se lutjet e mia dhe ato të katolikëve në të gjithë botën janë me ju ndërsa i vazhdoni përpjekjet tuaja për të ndërtuar një paqe të drejtë e të qëndrueshme në këtë zonë.

Më mbetet vetëm t'u shpreh falënderimin tim të sinqertë të gjithë atyre që kanë ndihmuar në shumë mënyra për zhvillimin e qetë të vizitës sime. Qeverisë, organizatorëve, vullnetarëve, mediave dhe të gjithë atyre që më kanë dhënë mikpritje mua dhe atyre që më shoqërojnë, jam thellësisht mirënjohës. Të jeni të sigurtë se do të kujtoheni me dashuri në lutjet e mia. Juve të gjithëve ju them: Faleminderit, dhe Zoti qoftë me ju. Shalom!

Nga Osservatore Romano

 titujt kryesore

webmaster