LETRA E ARQIPESHVIT PAS VIZITËS BARITORE NË QYTETIN E SHKODRËS

FAMULLISË  “SHËN  SHTJEFNI”

FAMULLISË  “ZOJA RRUZARE”

Shumë të dashur:

Dom Gjovalin Sukaj, Administrator Famullitar 

Dom Gjovalin Simoni, Zëvendës Adm.

Atë Vladimir Mamala, Famullitar 

Atë Dedë Gjoka

Anëtarë të Këshillit Baritor Famullitar

Atë Fran Perlala OFM, Rektor i Kishës së Shën Françeskut

Dom Gino Martucci SDB, Rektor i Kishës së Shën Gjon Boskos

Dom Martin Thomson, Rektor i Kishës së Shën Kollit

Dom Juan Francisco, Përgjegjes i Qendrës “Nëna Tereza” në Dobraç

Përgjegjësve të Qendrave: “Mbretëresha e Paqes (tek Stacioni i Trenit) e “Bariu i Mirë” (tek Fermentimi)

Rregulltarë dhe Rregulltare të pranishëm në Qytet

Përgjegjesë të Shoqatave të ndryshme bamirësie

Shumë të dashur Besimtarë

Nuk mund të mos e falënderoj Zotin dhe juve për ditët që kam kaluar ndër ju gjatë Vizitës Baritore që kam kryer  që nga 7 shkurt deri më 3 prill 2008.

Në mënyrë të veçantë dua ta falënderoj Dom Gjovalin Sukaj, Dom Gjovalin Simoni, të gjithë Meshtarët, Rregulltarët dhe Rregulltaret, Këshillin Baritor Famullitar dhe të gjithë bashëpunëtorët për punën fetare, për katekizmin, për formimin dhe edukimin e të rinjve dhe të fëmijëvë, për shkollat e ndryshme, për shërbimin ndaj të varfërve dhe të sëmurëve.

Ju falënderoj për të gjitha kishat, kuvendet dhe strukturat e tjera kishtare të ndërtuara në Shkodër dhe për angazhimin e jashtëzakonshëm në qendrat periferike të qytetit.

Falënderoj të gjithë Rregulltarët dhe Rregulltaret për hapjen e mbajtjen e shkollave, nga kopshtet deri në shkollat e mesme dhe profesionale.

Falënderoj të gjitha Shoqatat e bamiresisë katolike për praninë e tyre dhe për angazhimin e tyre amnor ndaj fëmijëve me aftësi të kufizuar, për familjet në nevojë, për fëmijët e braktisur, për të sëmurët etj.

Falënderoj të gjithë bamirësit që na japin mundësinë për të qenë afër atyre që vuajnë.

Sa do të dëshiroja që Shteti me Entet dhe strukturat e tij të ishte më afër nevojtarëve të çdo lloj nevoje...duke vepruar me më shumë drejtësi; dhe që punonjësit, duke e bërë zemrën më njerëzore, t’u shërbejnë fëmijëve dhe njerëzve në nevojë si familjarëve të vet.

Sa do të dëshiroja që, për sa i përket të mirës së përbashkët, të mund të realizohet një ndërthurje shumë më interesante e me më shumë fryte midis “Parimit të subsidiaritetit dhe atij të solidaritetit”!

Falënderoj për pranimin e ngrohtë  Z. Sulejmani, Myftiu i Myftinisë së Shkodrës dhe Atë Aleksander Petani, Famullitar i Kishës Ortodokse, dhe të gjithë Pushtetarët Vendore, Drejtorët e Galerisë së Arteve, të Muzeumit, të Kalasë, të Fototekës Marubi; Familjen Jubani; falënderoj nxënësit e studentët, Dekanin e Juridikut e Drejtorët e shkollave që më pranuan me shumë ngrohtësi.

Ju falënderoj për përvojën e Udhës së Kryqit në Tarabosh dhe të Udhës së Kryqit nga Katedralja deri në Varrezat e “Rrëmajit” në mbarimin e Vizitës Baritore, duke medituar mundimet e Krishtit dhe të “Martirëve” tanë.

Nuk mund të mos kujtoj se gjatë Vizitës Baritore Imzot Zef Simoni ndërroi jetë. Përfitoj nga rasti për  ta falënderuar edhe një herë për dëshminë e tij dhe për dashurinë që ka patur për Kishën, për Shkodrën si edhe për Atdheun! Pushoftë në paqe!

Në fund falënderoj Murgeshat Klarise për praninë e tyre në Shkodër, në ish - gjimnazin e Fretërve dhe tek ish-dega e Brendëshme, ku, duke jetuar një jetë kontemplative – dëshmojnë qendërsinë e Hyjit dhe rëndësinë e lutjes; si edhe për kujdesin e tyre të “memorialit” të “martirëve tanë”.

Së bashku me falënderimet ndaj Meshtarëve, Rregulltarëve dhe Rregulltareve për pranim, për punën e palodhshme, njëkohësisht i nxis që të bashkëpunojnë më shumë dhe më ngushtë midis tyre dhe me famullitarin duke dhënë secili kontributin e vet për funksionimin e Zonës Baritore n. 1.

Të dashur prindër, në takimet që kam patur, në kishë dhe në shkollë, kam admiruar praninë e fëmijëve, që janë bekimi i Zotit për popullin tonë. Ndërsa i përshëndesja, ndieja brenda vetes shpresën se ditë më të mira do të vijnë për popullin tonë, se më të fortë do të jemi nesër pasi jeta do të përtërihet nga brezat e rinj, të cilët duke qenë të rrënjosur në vlera e ideale të shenjta, do ta zbukurojnë shoqërinë dhe popullin tonë edhe pse shumë kanë shkuar dhe vazhdojnë të shkojnë në mërgim.

I njoh sakrificat dhe mundin tuaj për të rritur me dinjitet fëmijët, por jini të sigurtë se secili nga ata është një bekim nga Zoti; prandaj hapja ndaj jetës nuk na tremb.

Besimtarë të dashur ju jap këto porosi që dalin nga zemra ime:

1. Nga sa thashë më lart dua t'ju nxis ju të dashur prindër, që të jeni edukuesit e parë të fesë dhe këtë pasuri të paçmueshme t'ua trashëgoni edhe fëmijëve tuaj brez pas brezi. Le të jetë feja në Krishtin lidhja e thellë shpirtërore me Mbretërinë e Zotit dhe me të parët tanë. Jam i bindur se të dyja këto elemente i japin nder secilit nga ne. Familja atëherë – ashtu siç na mësonte edhe Papa Gjon Pali II – le të jetë kisha e parë ku fëmijët tanë takojnë Zotin e mësojnë t'i luten Atij me të gjithë fuqinë e shpirtit. Nga Familjet e mira do të kemi edhe thirrje të mira.

2. Jeni ju, të dashur prindër, që të parët i shoqëroni këta fëmijë në Kishë dhe jeni ju që në ditën e pagëzimit (ligjimit) hyni garant para Zotit e para Kishës se këta fëmijë do të rriten në fenë e Krishtit. Prandaj ju porosis që të vazhdoni ta frekuentoni Kishën e Meshën ashtu sikurse na mësojnë Urdhërimet e Zotit e të Kishës. Nga jeta juaj fetare fëmijët tuaj do të mësojnë ta duan Zotin. Më vjen keq se shumë fëmijë nuk frekuentojnë vazhdimisht as katekizmin as Meshën e Shenjtë të së Dielës.

 Ju kërkoj që t’i shkolloni fëmijët. Lejoni që edhe vajzat të vazhdojnë shkollën!

Gjithashtu ju kujtoj se Kisha Nënë ka disa norma për marrjen e sakramenteve dhe këto norma ju ftoj t'i respektoni, sidomos për sa i përket fejesës dhe sakramentit të martesës.

3. Për sa u përket thirrjeve: ju nxis të gjithëve, meshtarë, motra, prindër, të rinj dhe të reja: lutuni shumë! Duhet një klimë më pozitive ndaj jetës dhe ndaj Kishës për t'iu përgjigjur Zotit, i cili edhe sot thërret. Ju, prindër, mos i kundërshtoni fëmijët tuaj. Mos i pengoni fëmijët tuaj nëse shprehin dëshirën e tyre për ta ndjekur rrugën e Zotit në meshtari ose në jetën rregulltare. Ata që Zoti thërret nuk vlejnë më pak se të tjerët; përkundrazi, janë shenja e qartë e dashurisë së Zotit për të gjithë. Dhe ju, fëmijë, jini më bujarë nëse Jezusi ju thërret për të qenë meshtar ose motër-murgeshë.

Adhurimi i Shenjtërueshmit është i pazëvendësueshëm për lutjet për thirrjet.

4. Gjithashtu, nxis të gjithë katolikët që të angazhohen më shumë, sipas rolit dhe detyrave të secilit, për zhvillimin e qytetit dhe të lagjeve me një bashkëpunim më të mirë midis familjeve dhe njerëzve të ngarkuar në Bashki dhe të angazhohen më shumë për të ndërtuar një bashkëjetesë qytetare dhe fetare më të vërtetë dhe me tolerancë konstruktive.

Katolikët e angazhuar në jetën politike dhe në çdo vend-pune duhet të dallohen për korrektesë, për shpirtin e shërbimit dhe për trasparencë pa korrupsion.

Nga ana tjetër e ndiej që edhe t'ju nxis që të mos ju rrehet zemra për t'u pasuruar në mënyrë abuzive apo siç bëjnë mëkatarët e të pazotët. Për asnjë rast nuk është e lejueshme që i krishteri të vjedhë gjë apo ta plaçkitë tjetrin; nuk mund të mbjellë apo të shesë drogë; apo të ketë përfitime materiale e morale nga cilado punë që na e ndalojnë 10 Urdhërimet e Hyjit apo mësimi i Kishës. Nderi i shpirtit nuk mund të shitet as nuk mund të luhet me të.

5. Angazhimi i besimtarëve shekullarë në Kishë: të gjithë të pagëzuarit kanë përgjegjësinë për mirëvajtjen e Kishës-tempull dhe të Kishës shpirtërore, sipas dhuratave dhe talenteve që kanë, në fushat e liturgjisë, të katekizmit, të bamirësisë, të formimit e të sportit: gjithmonë në kordinim me Famullitarin, me Përgjegjësit e kishave dhe me Motrat. Duhet një angazhim më i kordinuar dhe më i vazhdueshëm me adoleshentët, të rinjtë, Universitarët dhe njerëzit e kulturës.

Kërkohet edhe një vetëdije, një angazhim dhe një gatishmëri më të madhe nga ana e besimtarëve shekullarë (ose laikë) në vetëformimin dhe në formimin e brezave të rinj, në shërbimin ndaj  Kishës dhe në dëshminë e përditshme, duke u sjellë gjithmonë si të krishterë të vërtetë.

6. Falënderojmë Zotin, Selinë e Shenjtë, Meshtarët, Motrat dhe bamirësit për ndërtimin e kishave dhe të objekteve të tjera. Por tani ju takon juve, të dashur besimtarë, që të kujdeseni për mirëmbajtjen e tyre.  Njëkohësisht ju ftoj që të keni një kujdes më të madh për varrezat: është respekt ndaj të afërmëve tuaj dhe besim në ringjalljen e trupave. Evitoni luksin në ndërtimin e varreve dhe respektoni varret e të tjerëve.

7. Me ndjenjat e Krishtit e prej Ipeshkvi:

a. ju nxis që të largoni urrejtjen ndaj njëri-tjetrit. Të ndalet hakmarrja e gjakmarrja për hatrin e Zotit dhe të zbatohet Urdhri i pestë i Zotit që thotë: Mos vra. Vetëm Zoti ka në dorë jetën e njerëzve. Boll kemi probleme e vështirësi e nuk është e drejtë që të çohemi kundër njëri-tjetrit. Falni e do të gjeni faljen e paqen prej Zotit.

b. Mos shkoni tek fallxhorët: ju kujtoj se është ndaluar rreptësisht për katolikët që të shkojnë tek fallxhorët. Ata që kanë vërtetë besim në Krishtin e në Zotin nuk kanë nëvojë të njollosen duke i kërkuar ndihmë dikujt që është vetëm njeri dhe në shumë raste kërkon vetëm të na mashtrojë.

8. Në fund ju kujtoj detyrën që kemi të gjithë për të ndihmuar tjetrin. Kërkoj një kujdes më të madh ndaj familjeve që kanë persona të sëmurë. Duke përsëritur parimin tim: “shqiptari të ndihmojë shqiptarin”, propozoj konkretisht që në çdo kishë të mblidhen ushqime për të varfrit e famullisë.

Zoja, Nëna e Këshillit të Mirë, Pajtorët e Kishave tona, “Martirët tanë” dhe e Lumja Nënë Tereza Ju ndihmofshin për të qenë besimtarë më të mirë. Dhe mbi të gjitha e thërras mbi ju bekimin e begatë të të Madhit Zot që gjithmonë e gjithkund të mund të shndrisë mbi ju drita e ëmbël e dashurisë së Krishtit Shëlbues. Atij i qoftë nderi dhe lavdia ndër shekuj. Amen!

†Angelo Massafra

 titujt kryesore

webmaster