Nene Tereza dhe Zoja jone

“Qëndrojini shumë pranë Zojës sonë. Nëse e bëni këtë, ju mund të bëni gjëra të mëdha për Hyjin dhe të mirën e njerëzve."" – Nënë Tereza e Kalkutës. Ashtu siç ishte për Nënë Terezën, mund të jetë për secilin nga ne. Duke qëndruar pranë Zojës ne mund të gjejmë hirin dhe guximin për të mposhtur provat dhe kryqet tona personale. Thërret të njëjtën prani të fuqishme dhe ndihmën e Zojës sonë duke ndjekur shembullin e Nënë Terezës. ""Të ulesh me Nënë Terezën, ta shikosh atë tek kujdeset për të sëmurët dhe ata që janë duke vdekur, të ndjesh aureolën e shenjtërisë rreth personit të saj, ta shohësh tek përkulet në lutje, e përhumbur në Hyjin –sa shpesh e kam pyetur veten nëse nuk po shihja diçka të Zojës sonë, duke përjetuar një shikim të Virgjërës së Nazaretit”

Bindja e Nënë Terezës në rolin e Zojës në jetën dhe misionin e saj mund të shihet në punë në paragrafët hyrës të Shpjegimit të Rregullit të saj Origjinal. Këto na japin një këndvështrim të marrëdhënies së Nënë Terezës me Zojën që në fillim të punës së saj, një marrëdhënie që do të rritej në kuptim dhe thellësi me kalimin e viteve, por tashmë të ndërtuar në bazë të fortë dhe të qartë që nga fillimi:

“Që Shoqëria të mund të arrijë lehtësisht fundin e vet, secila Motër le të zgjedhë Mbretëreshën e Papërlyer të Qiellit për Nënën e saj. Ajo nuk duhet vetëm ta dojë e ta nderojë, por të fluturojë drejt saj me fëmijën si Mirëbesim në të gjitha gëzimet dhe trishtimet e veta. Duhet t'i  imitojmë virtytet e saj dhe të braktisemi plotësisht në krahët e saj. Me Marinë, ne përparojmë më shumë në dashurinë e Jezusit në një muaj sesa mund ta bëjmë në vite ndërsa jetojmë më pak të lidhur me këtë Nënë të Mirë.”.

Nga fundi i jetës së saj, në fillim të 1996, Nënë Tereza tha: “sikur Zoja të mos kishte qenë me mua atë ditë,, kurrë s'do ta kisha ditur se çfarë donte të thoshte Krishti kur tha: 'Kam etje'….”

Vetëm të mendojmë se Hyji ka etje – dhe unë e ju vijmë për ta shuar etjen e tij. Vetëm mendoni pak! Kështu sa më mirë ta kuptojmë, aq më mirë do ta shuajmë etjen e tij për dashurinë e shpirtrave. Lutuni në mënyrë të veçantë Zojës që të na e shpjegojë këtë.

Bota e brendshme e Zojës dhe përvoja e saj e ngushtë e Birit të saj , jetuar në Kalvar dhe e vazhduar nga qellim, u bënë edhe më tepër vendi i shenjtë në të cilin jetoi Nënë Tereza. Ajo iu referuar këtij misteri thjesht si zemra e Zojës. Ishte atmosfera shpirtërore në të cilën ajo do të jetonte, të lutej e të shërbente. Ishte atje që ajo do të gjente vendin e saj te këmbët e kryqit  dhe vendin e saj në Kishë. Nënë Tereza e kuptoi nga përvoja që prania e Zojës përkrah saj në lagjet e varfra të Kalkutës disi i pastroi gjërat pavarësisht sa të turpshme, e gjëra të bukura pavarësisht sa të antipatike. Maria i shndërroi ato që duken të paarritshme, duke hapur më të zezat dhe më të zhveshurat e horizonteve në agimin e hirit të Hyjit.

Nënë Tereza i mësoi Motrat dhe Vëllezërit e saj dhe njerëzit vullnetmirë që prania e Zojës ishte një prani që na ndihmon të shohim përmes errësirës, një prani që na kujton thirrjen e Birit të saj kur e harrojmë atë apo ndjekim zërin e egos sonë. Duke reflektuar në fuqinë që ajo gjeti në këtë mjedis Marian, Nënë Tereza krijoi një lutje të shkurtër që ia mësoi motrave të saj: “Na mbaj në zemrën tënde më të pasur.” Ajo ishte e bindur se në këtë vend të shenjtë, gjithçka që Hyji donte për të dhe prej saj do të realizohej.

Dom Charbel Bachour    

titujt kryesore

webmaster