ArqipeshkviaFamulliteInstitutet rregulltareZyra per martiretCaritasShtypi dioqezanFshati i paqesArkiv
 

 

 

FORUM KATOLIKO-MYSLIMAN

PROMOVUAR NGA KËSHILLI PAPNOR PËR DIALOGUN NDËRFETAR

 

Në orën 12 të kësaj paraditeje (6 nëntor), në Sallën Klementina të Pallatit Apostolik në Vatikan, Ati i Shenjtë, Benedikti XVI priti në audiencë pjesëmarrësit në Seminarin e parë organizuar me 5-7 Nëntor nga Forumi Katolik-Mysliman, themeluar nga Këshilli Pontifikal për Dialogun Ndërfetar dhe nga përfaqësues myslimanë. Pas përshëndetjes së Shkëlqesisë së Tij Kardinal Jean-Louis Tauran, të Shaykh Mustafa Cerié e të Z. Seyyed Hossein Nasr, Papa mbajti fjalimin si vijon:

Të dashur miq,

Jam shumë i kënaqur që po ju takoj këtë paradite dhe ju përshëndes shumë përzemërsisht. Falënderoj në veçanti Kardinalin Jean-Louis Tauran, Shaykh Mustafa Cerié si dhe Z. Seyyed Hossein Nasr për fjalët e tyre. Takimi ynë zë vend në përmbyllje të Seminarit të rëndësishëm organizuar nga “Forumi Katoliko-Mysliman” ngritur mes Këshillit Pontifikal për Dialogun Ndërfetar dhe përfaqësuesve të 138 drejtuesve Myslimanë, të cilët firmosën Letrën e Hapur drejtuesve të Krishterë të datës 13 tetor 2007. Kjo mbledhje është një shenjtë e qartë e nderimit të ndërsjellë dhe të dëshirës sonë për ta dëgjuar njëri-tjetrin me respekt. Mund t'ju siguroj që me lutje e kam ndjekur mbarëvajtjen e takimit tuaj, i vetëdijshëm që përfaqëson një hap më tej gjatë udhës për një mirëkuptim më të madh mes Myslimanëve e të Krishterëve brenda strukturës së takimeve të tjera të rregullta të cilat Selia e Shenjtë i promovon me grupe të ndryshme myslimanësh. Letra e Hapur “Një Fjalë e përbashkët mes nesh dhe jush” ka marrë përgjigje të panumërta, dhe e ka ngritur dialogun, nismave e takimeve, me qëllim që të na ndihmojë për ta njohur njëri-tjetrin më thellë e për t'i respektuar më shumë vlerat tona të përbashkëta. Interesi i madh të cilin Seminari i mbajtur ka zgjuar është një nxitje për të siguruar që reflektimet dhe zhvillimet pozitive që dalin nga dialogu Mysliman-Krishterë nuk janë të kufizuara në grupe të vogla ekspertësh dhe studiuesish, por pasojnë si një trashëgimi për t'u vendosur në shërbim të të gjithëve, për të sjellë fryte në mënyrën në të cilën jetojmë çdo ditë.

Tema të cilën ju e keni zgjedhur për takimin tuaj - “Dashuria e Hyjit- Dashuria e të Afërmit/ Dashuria për Hyjin, Dashuria për të Afërmin: Dinjiteti i Personit dhe Respekti i Ndërsjellë” - është e një domethënieje të veçantë. Është marrë nga Letra e Hapur, që tregon dashurinë e Hyjit dhe dashurinë e të afërmit si qendra e Islamit dhe e Krishterimit. Kjo temë nxjerr në pah më qartë bazat teologjike dhe shpirtërore të një mësimi qendror të besimeve përkatëse.

Tradita e Krishterë shpall se Hyji është Dashuri (krh 1 Gjn 4, 16). Ishte prej dashurisë që ai e krijoi gjithë universin, e nga dashuria e tij ai u bë i pranishëm në historinë njerëzore. Dashuria e Hyjit u bë e dukshme, u shfaq plotësisht dhe përfundimisht në Jezu Krishtin. Kështu ai erdhi në tokë që ta takonte njeriun, e duke mbetur përsëri Hyj, e mori natyrën tonë njerëzore. Ai e ofroi vetveten që të mund t'ua kthente plotësisht dinjitetin çdo njeriu dhe të na shëlbonte. Si mund ta shpjegojmë misterin e mishërimit dhe shëlbimin përveçse me anë të Dashurisë? Kjo dashuri e pambarim dhe e amshuar na bën të aftë që t'i përgjigjemi duke e dhënë gjithë dashurinë nga ana jonë. Dashurinë për Hyjin e dashurinë për të afërmin. Kjo e vërtetë, të cilën e konsiderojmë themelore, ishte ajo që dëshirova të theksoja në Enciklikën time të parë Deus Caritas Est, meqë ky është mësimi qendror i besimit të krishterë. Thirrja dhe misioni ynë është që ta bashkëndajmë lirisht me të tjerët dashurinë të cilën Hyji bujarisht na e jep pa e merituar.

Jam krejtësisht i vetëdijshëm që Myslimanët e të Krishterët kanë afrime të ndryshme për sa i përket Hyjit. Por përsëri mund dhe duhet të jemi adhurues të një Hyji i cili na ka krijuar dhe interesohet për çdo njeri në çdo kënd të botës. Së bashku duhet ta tregojmë, me anë të respektit tonë të ndërsjellë, që e konsiderojmë veten anëtarë të së njëjtës familje: familjes që Hyji e ka dashur dhe e ka mbledhur së bashku që nga krijimi i botës deri në fund të historisë njerëzore.

U kënaqa kur mësova se ju mundët të përshtatni në këtë takim një pozicion të përbashkët në nevojën për ta adhuruar Hyjin plotësisht dhe t'i doni njerëzit pa interes, veçanërisht ata që janë në rrezik e nevojë. Hyji na thërret që të punojmë së bashku në emër të viktimave të sëmundjes, urisë, varfërisë, padrejtësisë dhe dhunës. Për të krishterët, dashuria e Hyjit është e lidhur me dashurinë për vëllezërit e motrat tona, të të gjithë burrave e grave, pa dallim race e kulture. Ashtu siç shkruan shën Gjoni: “Nëse ndokush thotë 'E dua Hyjin' e këndej e urren vëllanë e vet, është rrenacak. Sepse kush nuk e do vëllanë e vet që e sheh, Hyjin që nuk e sheh, nuk mund ta dojë.” (1 Gjn 4, 20).

Tradita myslimane është po ashtu krejtësisht e qartë në inkurajimin e angazhimit praktik për t'u shërbyer më nevojtarëve, dhe me dëshirë e kujton “Rregullën e Artë” në versionin e vet: besimi yt nuk do të jetë i përkryer, derisa t'u bësh të tjerëve atë që dëshiron për vete. Ndaj duhet të punojmë së bashku për të promovuar respekt të sinqertë për dinjitetin e personit njerëzor dhe të drejtave njerëzore, edhe pse vizionet tona antropologjike dhe teologjitë e shpjegojnë në mënyra të tjera. Është një fushë e madhe dhe e gjerë në të cilën mund të veprojmë së bashku për t'i mbrojtur dhe për t'i promovuar vlerat morale të cilat janë pjesë e trashëgimisë sonë të përbashkët. Vetëm duke filluar me njohjen e centralizimit të njeriut, duke e respektuar dhe mbrojtur jetën që është dhuratë e Hyjit dhe që është e shenjtë si për të krishterët ashtu edhe për myslimanët - vetëm në bazë të kësaj njohjeje, mund të gjejmë një tokë të përbashkët për të ndërtuar një botë më vëllazërore, një botë në të cilën kundërvëniet dhe ndryshimet zgjidhen qetësisht dhe neutralizohet fuqia shkretuese/shkatërruese e ideologjive.

Shpresa ime, dhe një herë, është që këto të drejta njerëzore bazë të mbrohen për të gjithë popujt kudo. Udhëheqësit politikë e fetarë e kanë për detyrë që t'u sigurojnë ushtrimin e lirë të këtyre të drejtave në përkim të plotë me lirinë e ndërgjegjes së çdo individi dhe të besimit. Diskriminimi dhe dhuna të cilën edhe sot e përjetojnë besimtarët kudo në botë, dhe persekutimet e dhunshme të shpeshta ndaj të cilave janë të nënshtruar, paraqesin akte të papranueshme e të pajustifikueshme, e bëhen më të rënda e më të mjerueshme kur bëhen në emër të Zotit. Emri i Hyjit mund të jetë vetëm një emër paqeje dhe vëllazërimi, drejtësie dhe dashurie.

Jemi të ftuar që ta tregojmë, me fjalë e mbi të gjitha me vepra, që mesazhi i besimeve tona është vërtetësisht një mesazh harmonie dhe mirëkuptimi të ndërsjellë. Është thelbësore që të veprojmë kështu, që mos ta zgjojmë besueshmërinë dhe efektshmërinë tonë jo vetëm me dialog, por edhe nga vetë besimet tona.

Lutem që “Forumi Katoliko-Mysliman”, i cili tani me besim po i hedh hapat e parë, të mund të bëhet edhe më shumë një hapësirë për dialog dhe të na ndihmojë që të ecim së bashku shtegut në një njohjeje më të plotë të së Vërtetës. Ky takim është po ashtu edhe një rast i privilegjuar për t'u zotuar që të kërkojmë më thekshëm dashurinë e Hyjit dhe dashurinë e të afërmit, kusht i domosdoshëm që t'u ofrojmë njerëzve të kohës sonë një shërbim autentik pajtimi dhe paqeje.

Të dashur miq, le t'i bashkojmë përpjekjet tona, të nxitura nga vullneti i mirë, që t'i mposhtim të gjitha keqkuptimet dhe mosmarrëveshjet. Le të vendosim që t'i mposhtim armiqësitë/ paragjykimet e mëparshme dhe të korrigjojmë imazhet e shtrembëruara të tjetrit, që edhe sot mund të krijojmë vështirësi në marrëdhëniet tona; le të punojmë me njëri-tjetrin që t'i edukojmë të gjithë njerëzit, veçanërisht të rinjtë, që të ndërtojmë një të ardhme të përbashkët. Zoti na mbështettë në qëllimet tona të mira, dhe i aftësoftë bashkësitë tona që ta jetojmë vazhdimisht të vërtetën e dashurisë, që përbën zemrën e njeriut besimtar, dhe që është baza e respektit për dinjitetin e çdo njeriu. Hyji, i mëshirshëm dhe i dhimbshëm, na ndihmoftë në këtë mision sfidues, na mbroftë, na bekoftë dhe na ndriçoftë gjithnjë me fuqinë e dashurisë së vet.

 

Përkthyeu nga anglishtja Teola Shkodra

  

 titujt kryesore

 
 
> Kisha Katolike Shkoder 2008 <

webmaster