Moter Valbona Marku kushtohet pergjithmone

Quhem Moter Valbona Marku, jam prej Jubanit, rrethe i Shkodrës, bija e Lazërit  dhe e Vitores, motra e Gasprit dhe e Albanës.

Me gëzim  në zemër e naltojë mirënjohjen time, Zotit, i cili  më ka Krijuar më ka thirrur të ndërtojë folenë time në Kraharorin e Tij të Shenjtë duke më dhuruar thirrjen që të bëj pjesë në Kongregatën e Motrave Misionare të Kraharorit të Shenjtë dhe të Zojës së Dhembëshurisë e prej aty më dërgon që të jem dëshmitare e dashurisë së Tij në botë.

Po ndokush thotë: ç'është thirrja? Si mund ta kuptojë unë se ajo është me të vërtetë thirrja ime, në atë rrugë apo në tjetrën? Mbi çdo gjë duhet të pranojmë se Thirrja është një Dhuratë e një Mister! Dhuratë që vetë Zoti bënë atyre që i ka të përzemërt. Thirrja është Mister dashurie që nuk kuptohet, por na fton ta jetojmë në Fe, Shpresë e Dashuri dhe duke e jetuar në këtë mënyrë jeta merr ngjyrat e një ylberi i cili ma thërret ta sodisim me gëzim në zemër e ta falënderojmë Zotin që ma ka dhënë besim.

Tani, po iu tregojë se si e ndjeva thirrjen. Një ditë isha në Meshë dhe Ati nëpërmjet Fjalëve të Birit të Tij, Jezu Krishtit, e goditi zemrën time me këto fjalë: “... merre kryqin tënd çdo ditë e më ndiq...” Kjo Fjalë e Zotit më bëri të mendojë. Por Zoti më udhëhiqte me dashurinë e Tij dhe ndërmjetësia e Nënës së Tij bënë të mundur të pamundurën, e kështu, me 2 tetor 1994 trokita derës së Motrave Misionare të Kraharorit të Shenjtë dhe të Zojës së Dhembshurisë të cilat mëmirëpritën. Pas dy vite Aspirandat më dërguan në Itali, Romë, me 2 janar 1997 mora Medaljen e Zojës së Dhembshurisë si Postulante; me 1maj 1998 Hyra në Rishtari - Noviziat, me 18 qershor 2000 bëra Kushtet e Para. Studimet e larta i kreva në Universitetin Papnor, Shën Gjoni Lateranense. Kushtet e Përjetshme i bëra me 5 nëntor në Katedralen e përzemërt të Shën Shtjefnit, Shkodër. Mbas formimit më caktuan në Romë që të shërbejë si mësuese.

Gjatë këtyre 15 viteve formimi fillestarë, Zoti, më ka bërë dhurata që më të ndryshme... Sigurisht kam pasur momente gëzimi... por edhe momente vuajtjeje e tundime që më të ndryshme..., por ajo që më ka ndihmuar që të ecë përpara me guxim, shpresë, Fe e dashuri janë: Eukaristia, Fjala e Zotit e cila është për mua Burim i gjallë që më shuan etjen time dhe Ushqim për shpirtin tim; Rruzarja dhe braktisja në Vullnetin e Hyjit. Njëkohësisht më ka ndihmuar shumë Përshpirtëria jonë: Dashuri e Riparim – Amore e Riparazione -, jeta e Atit Themelues, Dom Eustakjo Montemurro i cili thoshte: “Unë shkoj në kërkim të një bukurie që nuk ka kufij, që është gjithmonë jetëdhënëse, rrezatuese, të një dashurie që s'ka fund dhe që e mbushë tërë zemrën time. Kjo Bukuri, kjo dritë, kjo dashuri je Ti. Të dua o i Dashuri im, të dua... Dëshiroj të çlodhem me Ty, Dashuria ime”.

Këto fjalë më ndriçonin mendjen dhe ma nxehnin zemrën. Ti thuash Jezusit “PO” është një dhuratë e Atit, por kjo dhuratë është e paguar me një çmim shumë të lartë. Ky çmim është Vetë Jezu Krishti i cili vdes në Kryq për Dashurinë e madhe që ka për krijesat e veta. Por njëkohësisht edhe Krijesat e tij dhurojnë jetën e tyre për Krishtin, për Kishën e për Atdhe! Këta janë Martirët tanë të cilët me shumë guxim, Fe, Shpresë e dashuri i qëndruan Krishtit besnikë/e deri në fund të jetës së tyre. Dhe unë fryt i ujitur me gjakun e derdhur të Martirëve tanë, sot, me ndihmën e Zotit dhe të Zojës së Këshillit të Mirë, i kushtojë, ofrojë tërë jetën time Krishtit, në shërbim të Kishës, për të mirën e Kongregatës dhe në shërbim të vëllezërve e motrave që vetë Zoti do të më besojë.

Tani dua të falënderojë me gjithë zemër Prindërit e mi të cilët me shumë dashuri më kanë rritur e më kenë dhuruar Zotit, gjë që nuk është e lehtë për një prind, por edhe ato të Braktisur në Duart e Zotit e kanë pranuar me Fe zgjidhjen time. Njëkohësisht, mirënjohja ime ia drejtojë vëllait, motrës, të afërmeve dhe të gjithë atyre që kenë ndikuar në jetën time.

Jam shumë mirënjohëse, Nënën Gjenerale, Motër Fides Sebis e cila më pranojë që të jem definitivishtë anëtare e Motrave Misionare të Krahërorit të Shenjtë dhe e Zojës së Dhembshurisë.

Dua të falënderojë përzemërsisht Shkëlqesinë e Tij Imzot  Angelo Massafra i cili me shumë dashuri atërore e baritore e kremtojë me Solemnitet këtë Eukaristi. Njëkohësisht falënderojë Famullitarin të kësaj Katedrale: Dom Gjovalin Sukaj, i cili e mundësoj që të bëjë përkushtimin tim në këtë Katedrale të cilën as fuqitë komuniste s'munden ta rrëzojnë, sepse kjo Katedrale  është e ndërtuar mbi shkëmb e ky shkëmb është vetë Krishti.

Kam kënaqësi të falënderojë Etërit Jezuit të cilët më kenë drejtuar shpirtërisht gjatë këtyre viteve e njëkohësisht një falënderim të përzemërt ia drejtojë shoqërisë: Vëllezërve: Dom Simon Kulli, Dom Nikolin Toma, Motrave: Gjelina Nikolli, Hana Qosaj, Drita Syku etj...

Tani një falënderim të madhe të gjithë vëllezërve e motrave që morën pjesë në këtë Ceremoni solemne: Familjen me gjithë të afërmit e me, Sekretarën, M. Enza Maria, Nënën Provinciale, M. Amerilden, vëllezërit Meshtarë dhe motrat, të rinjtë, Zemra e Kishës dhe mushkërit e Shqipërisë, bashkëfshatarët e mi – Jubanësit, Mësuesit, Bashkëpunëtorët e nxënësit e Shkollës “Zemra e Krishti”, Motër Luizën e korin të cilët me këngët e tyre na bënë të shijojmë e të ëndërrojmë Parrizin- Parajsën dhe të gjithë besimtarët e Famullisë së Shën Simonit dhe Juda Tadeut – pra fshatarët e Rrencit dhe të gjithë ata që kenë marrë pjesë në ditën e Përkushtimit tim.

Për ta mbyllur këtë falenderim, bëj të miat fjalët e Martirëve tanë të cilët para se tu Pushkatoheshin thonin: “Rroftë Krishti, rroftë Kisha, rroftë Papa e  rroftë Shqipëria!”

                                          Motër Maria Valbona Marku

    titujt kryesore

webmaster